Fototrichograamanalyse van Japanse vrouwelijke proefpersonen met chronisch diffuus haarverlies.

Haargroeipatronen van 101 Japanse vrouwelijke proefpersonen met diffuus, chronisch haaruitval en 58 gezonde Japanse vrouwelijke vrijwilligers werden in subgroepen ingedeeld met behulp van niet-invasieve kwantitatieve methoden na bepaling van de belangrijkste parameters van haargroei. Fototrichogram werd uitgevoerd op 0 en 48 uur na het knippen van haren in de pariëtale regio van de hoofdhuid. Schachtdiameters van de uitgetrokken haren werden vervolgens gemeten. Meervoudige regressieanalyse gaf aan dat haardichtheid, haardiameter, korte haarverhouding en haargroeisnelheid, maar niet anageenhaarverhouding, van belang waren, in volgorde van afnemend belang, voor gradering van vrouwelijke diffuse alopecia. Met clusteranalyse werden haargroeipatronen onder proefpersonen met diffuus haaruitval verdeeld in zes abnormale groepen (n=60), twee grensgroepen (n=21) en één normale groep (n=20). De controleproefpersonen die macroscopisch als normaal werden beoordeeld, bleken eigenlijk twee proefpersonen met grensgroeipatronen en één abnormaal subject te bevatten. De meeste abnormale groepen vertoonden kenmerken van vrouwelijke androgenische alopecia. Haarpatronen met een afname van haardichtheid maar zonder verandering van fluweelhaar bleken echter het meest voorkomende en kenmerkende patroon van chronisch diffuus haaruitval onder de Japanse vrouwelijke proefpersonen. De fototrichogram, gecombineerd met de meting van haardiameters, is een nauwkeurig instrument voor het beoordelen van haargroeipatronen, vooral voor het detecteren van de subtiele veranderingen die kenmerkend zijn voor de vroege fase van diffuse alopecia.