Posttraumatic Stress Disorder and Weight Loss in Male and Female Active-duty Service Members: A Weight Management Study.

4 Groot gecontroleerd onderzoek

Hoe zwaar dit weegt: een gecontroleerde studie bij mensen, groot genoeg om iets te betekenen.

Type onderzoek: gecontroleerde studie
Onderzocht bij: mensen
Deelnemers: 178
Gepubliceerd: 2025 in Militaire geneeskunde
Geciteerd: 1 keer aangehaald door ander onderzoek
Wie betaalde: Openbaar gefinancierd, voor zover werd verklaard.
Bron: PubMed 39797515 · doi 10.1093/milmed/usae561

De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.

Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

ACHTERGROND: Overgewicht en obesitas zijn kritieke volksgezondheidsaandachtspunten die relevant zijn voor het Amerikaanse militaire personeel, aangezien actieve dienstleden moeten voldoen aan normen voor fysieke fitheid en lichaamssamenstelling. Biologisch geslacht en een diagnose posttraumatische stressstoornis (PTSS) kunnen invloed hebben op de gewichtsbeheerspoging van dienstleden, maar het is onduidelijk welke bijdrage elk van deze factoren onafhankelijk of in combinatie heeft op gewichtsverlies. METHODE: Om deze kennisleemte aan te pakken, gebruikte de huidige studie meerlagige modellen om de effecten van geslacht en zelfgerapporteerde PTSS-diagnose op gewichtsverandering bij actieve marinedienstleden (n = 178, 61% vrouwelijk, 24% PTSS) te onderzoeken gedurende en na een gedragsmatige gewichtsbeheersinginterventie. RESULTATEN: Gemiddeld daalde het gewicht van deelnemers aanzienlijk tijdens de interventie (P < .001), en er was een significant geslacht-bij-PTSS-interactie-effect zodat mannelijke deelnemers zonder zelfgerapporteerde PTSS-diagnose en vrouwelijke deelnemers met zelfgerapporteerde PTSS-diagnose aanzienlijk meer gewicht verloren tijdens de interventie dan hun tegenhangers (P = .015). De hoofdeffecten van geslacht en zelfgerapporteerde PTSS-diagnose op gewichtsverandering tijdens de interventie waren niet significant (P's ≥ .24). Hoewel het gewicht gemiddeld stabiel bleef tijdens de vervolgperiode (P = .28), voorspelde vrouwelijk geslacht marginaal gewichtsverlies tijdens de vervolgperiode (P = .07), terwijl zelfgerapporteerde PTSS-diagnose en de geslacht-bij-PTSS-interactie niet significant waren (P's ≥ .16). CONCLUSIES: Deze resultaten benadrukken het belang van het overwegen van zowel geslacht als PTSS-diagnose als factoren die samen de werkzaamheid van gedragsmatige gewichtsbeheersingsprogramma's voor actieve dienstleden kunnen beïnvloeden. REGISTRATIE KLINISCHE STUDIE: NCT01757847.