wat is eigenlijk bewezen over het vrouwelijk lichaam na veertig

Haar en nagels

Ernstige haaruitval geassocieerd met psychotrope geneesmiddelen bij psychiatrische ziekenhuispatiënten - gegevens uit een observationeel farmacovigilantie programma in Duitssprekende landen.

3 Klein onderzoek bij mensen

Hoe zwaar dit weegt: onderzoek bij mensen, maar klein of zonder controlegroep.
Type onderzoek
cohortonderzoek
Onderzocht bij
mensen
Deelnemers
432,215
Gepubliceerd
2019 in European psychiatry : the journal of the Association of European Psychiatrists
Geciteerd
4 keer door ander onderzoek
Wie betaalde
Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
Bron
PubMed 30193142 · doi 10.1016/j.eurpsy.2018.08.003
De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.
Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

ACHTERGROND: De studie had tot doel ernstig haarverlies gerelateerd aan psychotrope medicijnen (PM) te onderzoeken met behulp van gegevens uit het medicijnveiligheidsprogramma Arzneimittelsicherheit in der Psychiatrie (AMSP). METHODEN: Gegevens over PM-gebruik en meldingen van ernstig PM-gerelateerd haarverlies werden verzameld in 83 psychiatrische ziekenhuizen in Oostenrijk, Duitsland en Zwitserland gedurende de periode 1993-2013. RESULTATEN: Van de 432.215 patiënten onder toezicht werden 404.009 patiënten behandeld met PM voor de belangrijkste indicaties depressie, schizofrenische stoornis, neurose, manie en organische psychose. Ernstig haarverlies gerelateerd aan PM-behandeling werd gerapporteerd in 43 gevallen (0,01%). De frequentie van haarverlies onder antipsychotica was iets lager dan de gemiddelde frequentie van alle PM en antidepressiva. Valproïnezuur was gerelateerd aan het hoogste risico. In 6 van de 43 gevallen werd haarverlies toegeschreven aan meerdere medicijnen, met 4 gevallen toegeschreven aan dubbele medicijnencombinaties en 2 gevallen aan drievoudige combinaties. De frequentie van ernstig haarverlies onder valproïnezuur (VPA) en lithiumzouten was duidelijk lager in vergelijking met de algehele frequentie gerapporteerd in de literatuur. Ernstig haarverlies onder PM-behandeling werd significant vaker gerapporteerd bij vrouwelijke patiënten dan bij mannelijke patiënten (p < 0,01). CONCLUSIE: De frequentie van ernstig PM-gerelateerd haarverlies was zeer laag in het onderhavige onderzoek. Het grote aantal patiënten dat in deze multicentersstudie was opgenomen, maakt beoordeling en vergelijking van haarverliesfrequenties gerelateerd aan verschillende PM en groepen PM mogelijk en biedt nieuwe en aanvullende informatie over PM-gerelateerd haarverlies.