Het verwijderen van ongewenste haren met behulp van een rubijnlaser.

3 Klein onderzoek bij mensen

Hoe zwaar dit weegt: onderzoek bij mensen, maar klein of zonder controlegroep.

Type onderzoek: klinische studie
Onderzocht bij: mensen
Deelnemers: 116
Gepubliceerd: 1999 in British journal of plastic surgery
Geciteerd: 3 keer door ander onderzoek
Wie betaalde: Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
Bron: PubMed 10474466 · doi 10.1054/bjps.1999.3083

De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.

Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

Een rubijnlaser is ontwikkeld om ongewenste haargroei te verwijderen. Melanine in het haar wordt gebruikt als natuurlijke chromofoor. Er wordt verondersteld dat fotothermische schade het haar zelf vernietigt en ook belangrijke cellen rond de haarfollikel beschadigt om hergroei te voorkomen. Een prospectieve studie naar laserhaarverhijdering bij 116 patiënten op 175 locaties werd gedurende 18 maanden uitgevoerd. Alle patiënten hadden andere methoden voor haarverwijdering geprobeerd en bevonden deze onbevredigend. Haartelling (follikels/cm2) werd gebruikt om het resultaat te beoordelen. De gemiddelde vervolgperiode was 23,25 weken (bereik 12-76 weken). Na een gemiddeld aantal behandelingen van 1,92 (bereik 1-20) was er een reductie van 56,4% in haardichtheid. Bij vergelijking van haardin voor en na behandeling was er een zeer significante reductie (gepaarde t-toets: P < 0,00001). Laserverwijdering van haar is nu een realistische behandeloptie.