wat is eigenlijk bewezen over het vrouwelijk lichaam na veertig

Gewichtsverlies en GLP-1

Gewichtsbeheer voor overgewichtige en obese mannen via professionele voetbalclubs: een pilot gerandomiseerd onderzoek.

4 Groot gecontroleerd onderzoek

Hoe zwaar dit weegt: een gecontroleerde studie bij mensen, groot genoeg om iets te betekenen.
Type onderzoek
gecontroleerde studie
Onderzocht bij
mensen
Deelnemers
103
Gepubliceerd
2014 in The international journal of behavioral nutrition and physical activity
Geciteerd
30 times by other research
Wie betaalde
Openbaar gefinancierd, voor zover werd verklaard.
Bron
PubMed 24171842 · doi 10.1186/1479-5868-10-121
De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.
Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

ACHTERGROND: De prevalentie van mannelijke obesitas neemt toe, maar mannen nemen minder waarschijnlijk deel aan bestaande gewichtsbeheersprogramma's dan vrouwen. Wij hebben een innovatieve benadering gekozen om waargenomen barrières voor gewichtsverlies bij mannen te verminderen door professionele voetbalclubs in te zetten om deelname aan een gewichtsbeheersgroepsprogramma aan te moedigen, dat genderspecifiek is in inhoud en leveringsstijl. Football Fans in Training (FFIT) biedt 12 weken lang gewichtsverlies-, fysieke activiteit- en gezond eten-advies bij topvoetbalclubs in Schotland. Deze pilot gerandomiseerde studie onderzocht de haalbaarheid van het gebruik van deze clubs als omgeving voor een gerandomiseerde gecontroleerde trial van 12 maanden gewichtsverlies na deelname van mannen aan FFIT. METHODEN: Een tweearmige pilotstudie bij twee Schotse Premier League voetbalclubs (één groot, één kleiner), met 103 mannen (leeftijd 35-65, lichaamsgewichtsindex (BMI) ≥27 kg/m²) individueel gerandomiseerd naar de interventiegroep (n=51, ontving het pilotprogramma (p-FFIT) onmiddellijk) en wachtlijstvergelijkingsgroep (n=52, ontving p-FFIT na vier maanden). Haalbaarheid van werving, randomisatie, gegevensverzameling en retentie werden beoordeeld. Objectieve fysieke metingen (gewicht, tailleomvang, bloeddruk, lichaamssamenstelling) en vragenlijsten (zelfgerapporteerde fysieke activiteit, voeding, alcoholconsumptie, psychologische uitkomsten) werden van beide groepen verkregen door veldwerkers die volgens standaardprotocollen waren getraind, op baseline en 12 weken, en van de interventiegroep op 6 en 12 maanden. Kwalitatieve methoden brachten ervaringen van mannen met deelname aan de pilotstudie aan het licht. RESULTATEN: Na een korte wervingsperiode werd het wervingsdoel bereikt bij de grote club, maar niet bij de kleinere club. De gemiddelde leeftijd van deelnemers was 47,1 ± 8,4 jaar; gemiddelde BMI 34,5 ± 5,0 kg/m². Retentie gedurende de studie was goed (>80% op 12 weken en 6 maanden; >75% op 12 maanden), en 76% woonde minimaal 80% van de beschikbare programmabijeenkomsten bij. Op 12 weken verloor de interventiegroep aanzienlijk meer gewicht dan de vergelijkingsgroep (4,6% t.o.v. -0,6%, p<,001) en velen behielden dit tot 12 maanden (interventiegroep baseline-12 maanden gewichtsverlies: 3,5%, p<,001). Er waren ook verbeteringen in zelfgerapporteerde fysieke activiteit en voeding, veel daarvan blijvend op lange termijn. CONCLUSIES: De resultaten toonden de haalbaarheid van trialprotocollen en het potentieel van FFIT aan om mannen in te schakelen voor blijvend gewichtsverlies en positieve leefstijlverandering. Zij ondersteunden het uitvoeren van een volledig aangedreven gerandomiseerde gecontroleerde trial.