wat is eigenlijk bewezen over het vrouwelijk lichaam na veertig

Huidveroudering

Anti-huidverouderingseigenschappen van protocatechuïnezuur in vitro en in vivo.

3 Klein onderzoek bij mensen

Hoe zwaar dit weegt: onderzoek bij mensen, maar klein of zonder controlegroep.
Type onderzoek
gecontroleerde studie
Onderzocht bij
mensen
Deelnemers
niet vermeld in de samenvatting
Gepubliceerd
2021 in Journal of cosmetic dermatology
Geciteerd
42 keer aangehaald door ander onderzoek
Wie betaalde
Openbaar gefinancierd, voor zover werd verklaard.
Bron
PubMed 31389672 · doi 10.1111/jocd.13086
De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.
Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

ACHTERGROND: Protocatechuïnezuur blijkt antioxidatieve eigenschappen te bevatten. Echter is informatie over andere biologische activiteiten ervan, zoals rimpelwerende eigenschappen, beperkt DOELSTELLING: Het doel van deze studie was om antioxidatieve, collageensynthese-, MMP-1-remmings- (in vitro) en rimpelwerende (in vivo) effecten van protocatechuïnezuur (PCA) als een krachtig ingrediënt voor rimpelzorg-cosmetica te evalueren. METHODEN: Het antioxidatieve effect werd geëvalueerd op basis van de scavenging-activiteit voor vrije radicalen (DPPH, ABTS+). Om de anti-huidverouderingspotentie van PCA te evalueren, werden niveaus van MMP-1 en type I procollageen gemeten met behulp van een ELISA-kit in gekweekte humane dermale fibroblasten. Om verder te onderzoeken of PCA collageensynthese kon verhogen, werden volledige huidexpantaten met humaan weefsels geïmmunogeschilderd met een anti-collageen I-antistof. In een in vivo-studie werden 22 vrouwelijke proefpersonen ingeschreven in een placebogecontroleerde trial. Gezichtsrimpels, vooral kraaienpootjes rond de ogen, werden behandeld met lotion met 0,02% PCA gedurende 8 weken en vergeleken met placebo. RESULTATEN: In de in vitro-studie vertoonde PCA hoge antioxidatieve activiteit. PCA toonde ook potentieel om de synthese van type I collageen in humane dermale fibroblasten en huidexpantaten te induceren. Het remde MMP-1-secretie van UVA-bestraalde humane dermale fibroblasten. In de in vivo-studie reduceerde behandeling met lotion met 0,02% PCA gedurende 8 weken significant het percentage van alle huidrimpelparameters. CONCLUSIE: Op basis van de resultaten van in vitro-testen en in vivo-huidtests op menselijke proefpersonen, toont PCA potentieel in rimpelwerende of anti-huidverouderingbehandelingen.