wat is eigenlijk bewezen over het vrouwelijk lichaam na veertig

Gewichtsverlies en GLP-1

Associaties tussen de snelheid, hoeveelheid en samenstelling van gewichtsverlies als voorspellers van spontaan teruggekomen gewicht bij volwassenen die klinisch significant gewichtsverlies bereiken: Een systematisch overzicht en meta-regressie.

5 Herhaald bewijs

Hoe zwaar dit weegt: verschillende onderzoeken bij mensen, gecombineerd — het sterkste bewijs dat er is.
Type onderzoek
meta-analyse of systematische review
Onderzocht bij
mensen
Deelnemers
2,379
Gepubliceerd
2020 in Obesity reviews : an official journal of the International Association for the Study of Obesity
Geciteerd
8 keer door ander onderzoek
Wie betaalde
Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
Bron
PubMed 30925026 · doi 10.1111/obr.12849
De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.
Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

Gewichtstoename na gewichtsverlies komt veel voor, hoewel er weinig bekend is over de associaties tussen hoeveelheid, tempo en samenstelling van gewichtsverlies en gewichtstoename. Drieënveertig studies (52 groepen; n = 2379) met longitudinale lichaamssamenstellingsmetingen werden geïdentificeerd waarin gewichtsverlies (≥5%) en daaropvolgend gewichtstoename (≥2%) plaatsvond. Gegevens werden gesynthetiseerd voor veranderingen in gewicht en lichaamssamenstelling. Meta-regressiemodellen werden gebruikt om associaties te onderzoeken tussen hoeveelheid, tempo en samenstelling van gewichtsverlies en gewichtstoename. Individuen verloren 10,9% van hun lichaamsgewicht over 13 weken, samengesteld uit 19,6% vetvrije massa, gevolgd door een toename van 5,4% lichaamsgewicht over 44 weken, samengesteld uit 21,6% vetvrije massa. Associaties tussen de hoeveelheid (P < 0,001) en het tempo (P = 0,049) van gewichtsverlies en hun interactie (P = 0,042) met gewichtstoename werden waargenomen. Verlies van vetvrije massa (P = 0,017) en verlies van vetmassa (P < 0,001) voorspelden beide gewichtstoename, hoewel het effect van vetvrije massa afnam na correctie. De hoeveelheid (P < 0,001), maar niet het tempo van gewichtsverlies (P = 0,150), was geassocieerd met verlies van vetvrije massa. De hoeveelheid en het tempo van gewichtsverlies waren significante en elkaar beïnvloedende factoren geassocieerd met gewichtstoename. Verlies van vetvrije massa en vetmassa verklaarden meer variatie in gewichtstoename dan alleen gewichtsverlies.