Vergelijkende bulk RNA-seq-analyse van poly-L-melkzuur versus calciumhydroxylapatiet onthult een nieuw, adipocyt-gemedieerd regeneratief werkingsmechanisme uniek voor PLLA.

ACHTERGROND: Injectable biostimulators worden veel gebruikt om tekenen van veroudering in het gezicht te verbeteren. Deze studie werd uitgevoerd om de genetische routes die worden beïnvloed door 2 verschillende injectable biostimulators te vergelijken. METHODEN: Gerandomiseerde 13-weken studie (n = 21) waarin genexpressie na polymelkzuurinjecties (PLLA-SCA) en calciumhydroxylapatietinjecties (CaHA-R) (baseline [BL] en dag 28) ter behandeling van rimpels rond de mond werd vergeleken. Punchbiopsie werd verricht op BL en dag 90; RNA werd geïsoleerd, genexpressie werd geanalyseerd en bulkRNA-sequencing werd uitgevoerd. Gegevens van beide routes werden bestudeerd met behulp van de Search Tool for Retrieval of Interacting Genes/Proteins en Reactome-databases. RESULTATEN: Analyse op dag 0 en dag 90 toonde verschillende genregulatie voor PLLA-SCA en CaHA-R (na correctie voor kleine verschillen op BL, p < .05 op dag 90 voor 9-12 genen). PLLA-SCA correleerde uniek met genen die betrokken zijn bij vetcelregeneratie, terwijl CaHA-R deze genen niet beïnvloedde. Klinisch zou dit kunnen betekenen dat gezonde vervetting met een versterkt effect verder gaat dan de verbetering van de collagènestructuur en een langer werkend effect met PLLA-SCA. Bovendien lijken de adipokines die opgereguleerd worden regeneratief te zijn met een positief effect op de huidgezondheid. CONCLUSIE: PLLA-SCA heeft een nieuw en uniek profiel, wat een potentieel regeneratief werkingsmechanisme ondersteunt door zijn rol in de regulering van vetcelfunctie.