Onderzoek naar de rol van kruidenpreparaten bij huidveroudering: een systematisch review van topische benaderingen.
5 Herhaald bewijs
- Type onderzoek
- meta-analyse of systematische review
- Onderzocht bij
- mensen
- Deelnemers
- niet vermeld in de samenvatting
- Gepubliceerd
- 2025 in Phytotherapy research : PTR
- Geciteerd
- 2 keer aangehaald door ander onderzoek
- Wie betaalde
- Openbaar gefinancierd, voor zover werd verklaard.
- Bron
- PubMed 39541733 · doi 10.1002/ptr.8375
De laatste jaren richt de dermatologie zich steeds meer op het begrijpen van huidveroudering en het verkennen van nieuwe therapeutische benaderingen. Ondanks vooruitgang in cosmetisch en farmaceutisch onderzoek, blijft er een aanzienlijke kloof bestaan in het volledig begrijpen van de effecten en mechanismen van kruidenextracten op huidveroudering. Hoewel veel onderzoeken de biologische activiteiten van kruidenverbindingen in preklinische modellen hebben onderzocht, zijn uitgebreide humane onderzoeken het afgelopen decennium schaars geweest. Deze review heeft tot doel deze kloof te dichten door humane onderzoeken uit het afgelopen decennium samen te vatten, met focus op de therapeutische effecten van kruidenextracten op huidveroudering. Het doel is de mechanismen die bijdragen aan huidveroudering op te helderen en het therapeutische potentieel van kruidenverbindingen te beoordelen. Volgens de PRISMA 2020-richtlijn werd een systematische review uitgevoerd via OvidMEDLINE, het Cochrane Central Register of Controlled Trials en Embase via Ovid. Een nauwkeurige zoekstrategie identificeerde relevante klinische onderzoeken. De review benadrukt de essentiële rol van kruidenverbindingen bij huidveroudering, met name hun antioxidantactie bij het onderdrukken van het verouderingsproces. Analyse van 51 klinische onderzoeken biedt waardevolle inzichten in hun diverse effecten op parameters van huidveroudering. Kruidenverbindingen zijn veelbelovende alternatieven voor synthetische producten bij de behandeling van huidveroudering. Hun aangetoonde werkzaamheid bij het verminderen van rimpels, het verbeteren van elasticiteit, het behouden van vochtigheid en het controleren van pigmentatie onderstreept hun potentieel in de ontwikkeling van anti-verouderingsgeneesmiddelen. Verdere studies zijn echter nodig om specifieke verbindingen die verantwoordelijk zijn voor deze effecten te identificeren en hun mechanismen te begrijpen. Toekomstige richtingen omvatten het uitvoeren van grootschalige onderzoeken, het verkennen van synergieën met andere ingrediënten en het optimaliseren van afgifte systemen voor duurzame, effectieve anti-verouderingstherapieën.