Hyaluronzuur met hoog molecuulgewicht geïsoleerd met klei biedt langdurige hydratatie en vermindert huidhelderheid.
3 Klein onderzoek bij mensen
- Type onderzoek
- gecontroleerde studie
- Onderzocht bij
- mensen
- Deelnemers
- niet vermeld in de samenvatting
- Gepubliceerd
- 2024 in Skin research and technology : official journal of International Society for Bioengineering and the Skin (ISBS) [and] International Society for Digital Imaging of Skin (ISDIS) [and] International Society for Skin Imaging (ISSI)
- Geciteerd
- 5 keer door ander onderzoek
- Wie betaalde
- Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
- Bron
- PubMed 38591218 · doi 10.1111/srt.13672
ACHTERGROND: Hyaluronzuur (HA) is een veel gebruikte actieve cosmetische ingredient. De vele voordelen voor de huid worden bepaald door het moleculair gewicht. Hyaluronzuur met laag moleculair gewicht (LMW HA) kan in de huid doordringen, maar hyaluronzuur met hoog moleculair gewicht (HMW HA) blijft aan het oppervlak. We hebben onderzocht hoe vectorisatie van HMW HA met bentonietklei—bereikt met een innovatieve technologie—de cosmetische en hydraterende eigenschappen verbetert. MATERIALEN EN METHODEN: De twee HA-vormen werden op huidexplantaten aangebracht; hun doordringings- en gladmakende effecten werden gecontroleerd met Raman-spectroscopie en scanningelectronenmicroscopie. De twee vormen werden biochemisch gekarakteriseerd door chromatografie, enzymgevoeligheidstesten en analyse van zeta-potentiaal. Cosmetische voordelen, zoals het gladmakende effect van gevectoriseerde HA, werden onderzocht in ex vivo experimenten op huidexplantaten. Een placebogecontroleerde klinische studie werd uitgevoerd met behandelingen gedurende 28 dagen om de uiteindelijke voordelen in het gebied van rimpeltjes rond de ogen te analyseren. RESULTATEN: Raman-spectroscopieanalyse onthulde dat inheemse HMW HA zich aan het oppervlak van huidexplantaten ophoopt, terwijl gevectoriseerde HMW HA in diepere huidlagen werd gedetecteerd. Dit innovatieve vectorisatieproces veranderde de zeta-potentiaal van gevectoriseerde HMW HA, waardoor deze meer anionisch en negatief werd zonder de biochemische structuur van inheemse HA te beïnvloeden. Wat cosmetische voordelen betreft, na toepassing van gevectoriseerde HMW HA ex vivo, was het huidoppervlak zichtbaar gladder. Deze gladmaking werd klinisch bevestigd, met een significante vermindering van fijne lijntjes. CONCLUSIE: De ontwikkeling van een innovatief proces dat HMW HA vectoriseert, maakte doordringen van HMW HA in de huid mogelijk. Deze verbeterde doordringen breidt de klinische voordelen van deze iconische cosmetische ingredient uit.