wat is eigenlijk bewezen over het vrouwelijk lichaam na veertig

Langer gezond leven

Luteïneïnname en luteïneconcentratie in bloed zijn positief geassocieerd met fysieke activiteit bij volwassenen: een systematisch overzicht.

5 Herhaald bewijs

Hoe zwaar dit weegt: verschillende onderzoeken bij mensen, gecombineerd — het sterkste bewijs dat er is.
Type onderzoek
meta-analyse of systematische review
Onderzocht bij
mensen
Deelnemers
niet vermeld in de samenvatting
Gepubliceerd
2018 in Nutrients
Geciteerd
6 keer door ander onderzoek aangehaald
Wie betaalde
Een fabrikant heeft dit onderzoek mede gefinancierd.
Bron
PubMed 30158488 · doi 10.3390/nu10091186
De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.
Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

Luteine is een carotenoïde die het risico op bepaalde chronische ziekten verlaagt, mogelijk door fysieke activiteit te beïnvloeden. Het doel van deze studie was een systematisch review uit te voeren van studies naar de relatie tussen luteïnestatus (voedingsopname/bloedspiegel) en fysieke activiteit. In Medline, Web of Science, Cumulative Index to Nursing and Allied Health Literature (CINAHL), Scopus en Embase gepubliceerde onderzoeken met peer review werden opgenomen als zij een maat voor de associatie tussen luteïnestatus en fysieke activiteit rapporteerden. Zeventien studies voldeden aan de inclusiecriteria. Elf rapporteerden positieve associaties, drie rapporteerden gemengde resultaten en drie rapporteerden geen associatie. Twee studies gebruikten objectieve metingen van luteïnestatus (bloedspiegel) en fysieke activiteit (accelerometrie) en rapporteerden positieve associaties, met correlaties van ≥0,36 en verschillen van ≥57% in fysieke activiteit tussen de bovenste en onderste tertiel. Studies met zelfrapportage rapporteerden zwakkere correlaties (r = 0,06 tot 0,25), maar nog steeds meer fysieke activiteit (18% tot ≥600% hoger) bij degenen met de hoogste vergeleken met de laagste luteïnestatus. Een hogere luteïnestatus kan geassocieerd zijn met hogere niveaus van fysieke activiteit, wat kan bijdragen aan een verminderd risico op chronische ziekten.