Meta-analysis and Approach of the Real Impact of Anorexigenic Drugs in the Obesity in Humans: The Last Five Years of the Randomized Studies.

INLEIDING: Obesitas is een multifactoriële ziekte en vormt een ernstig volksgezondheidsprobleem met een alarmerend epidemisch karakter. Volgens NHANES (National Health and Nutrition Examination Survey) van 2015 tot 2016 waren 39,6% van de Amerikaanse volwassenen en 18,5% van jongeren obees en hadden 7,7% van de volwassenen en 5,6% van de jongeren ernstige obesitas. Brazilië staat op de vijfde plaats in de wereldranglijst, met ongeveer 18 miljoen mensen tot 70 miljoen mensen met overgewicht. Ondanks gewichtsverlies op korte termijn door dieet en beweging, blijft gewichtstoename een zorg. Anti-obesitasmiddelen, zoals Sibutramine (SIB), Fentermina (PHEN), Fenproporex (FEN), Mazindol (MAZ), Amfepramone (AMFE) en Orlistat (ORL) kunnen een rol spelen bij gewichtsafname bij patiënten van wie de aandoening resistent is tegen niet- en handhaving van gewichtsverlies. DOEL: Een systematisch overzicht gevolgd door meta-analyse van gerandomiseerde klinische onderzoeken van de afgelopen vijf jaar om de werkzaamheid en veiligheid van eetlustremmers voor gewichtsafname en daaruit voortvloeiende behandeling van obesitas te onderzoeken. METHODEN: De zoekstrategie in MEDLINE/Pubmed, Web of Science, ScienceDirect Journals (Elsevier), Scopus (Elsevier), OneFile (Gale) is als volgt: - zoeken naar mesh-termen (Sibutramine, Fentermina, Fenproporex, Mazindol, Amfepramone, Orlistat, Gewichtsverlies, Veiligheid) en het gebruik van Booleaanse "en" tussen mesh-termen en "of" onder historische bevindingen. RESULTATEN: Het werd waargenomen dat in de afgelopen vijf jaar van gerandomiseerde onderzoeken geen significante algemene complicaties werden gevonden, slechts 5,7%. Het gemiddelde algehele gewichtsverlies was 6,18 (± 2,8) kg in de gemiddelde tijd van 12 maanden. Het algehele succespercentage onder deze middelen was 80,18%. De p-waarden vertoonden geen significant statistisch verschil, met p < 0,05 binnen elke geanalyseerde medicijngroep, voor zowel gewicht als succespercentages. CONCLUSIE: De wetenschappelijke bevindingen van gerandomiseerde onderzoeken over het gebruik van eetlustremmers voor de behandeling van obesitas hebben in de afgelopen vijf jaar veiligheid en efficiëntie aangetoond, met redelijk gewichtsverlies en geen significante complicaties.