Nieuwe benaderingen voor het behandelen van verouderde huid en niet-melanoom huidkanker.

Het proces van veroudering beïnvloedt elk lichaamsorgaan en weefsel, en vooral die met een snelle epitheelcelvernieuwing worden ernstig getroffen. Het meest zichtbare hiervan is echter de huid (inclusief de epidermis), het grootste menselijke orgaan dat bescherming biedt tegen externe schadelijke invloeden, structuur geeft aan het lichaam en zijn bewegingen, thermoregulatie vergemakkelijkt, immuuncellen herbergt en sensorische neuronen bevat (inclusief mechanoreceptoren, nociceptoren en thermoreceptoren). Huidveroudering is traditioneel ingedeeld in intrinsiek en extrinsiek, waarbij het laatste vrijwel uitsluitend beperkt is tot "fotoaging" (dat wil zeggen veroudering door blootstelling aan zonne- of kunstmatige ultraviolettestraling). Echter delen intrinsieke en extrinsieke veroudering vergelijkbare oorzaken, waaronder oxidatieve schade, verkorting van telomeren en mitochondriale senescentie. Ook neemt, zoals bij andere kwaadaardigheden, het risico op kwaadaardige en goedaardige laesies toe met de leeftijd. Hierin bespreken we de meest recente bevindingen over huidveroudering en niet-melanoom huidkanker, inclusief toevoeging aan traditionele en zich ontwikkelende therapieën.