Aanhoudende hitteopvliegingen bij oudere postmenopauzale vrouwen.

DOEL: Het onderzoeken van de prevalentie, natuurlijk verloop en voorspellers van opvliegers bij oudere postmenopauzale vrouwen. METHODEN: Prevalentie, ernst en 3-jaarsverandering in ernst van opvliegers werden via vragenlijst beoordeeld bij 3167 oudere postmenopauzale vrouwen met osteoporose. Logistische regressie werd gebruikt om kenmerken te identificeren die geassocieerd waren met symptomen bij aanvang en na 3 jaar vervolgonderzoek. RESULTATEN: Bij aanvang rapporteerden 375 vrouwen (11,8%) hinderlijke opvliegers. Vrouwen hadden meer kans op symptomen bij aanvang als zij minder onderwijs hadden genoten (odds ratio [OR], 1,28; 95% betrouwbaarheidsinterval [BI], 1,06-1,53 per 4-jaarsafname), recentelijk in de menopauze waren gekomen (OR, 1,44; 95% BI, 1,34-1,56 per 5-jaarsafname), eerder oestrogeen hadden gebruikt (OR, 1,57; 95% BI, 1,23-2,00), of een hysterectomie hadden ondergaan (OR, 1,51; 95% BI, 1,14-1,99). Opvliegers waren ook geassocieerd met hogere body mass index (OR, 1,22; 95% BI, 1,08-1,38 per 1 SD), hogere follikelstimulerendhormoonwaarden (OR, 1,34; 95% BI, 1,20-1,51 per 1 SD), lagere HDL-cholesterolwaarden (OR, 1,17; 95% BI, 1,03-1,34 per 1 SD afname), vaginale droogheid (OR, 1,52; 95% BI, 1,19-1,93), en slaapproblematiek (OR, 2,48; 95% BI, 1,94-3,16), maar niet met oestradiolwaarden. Van de 375 vrouwen met symptomen bij aanvang droegen 278 gegevens na 3 jaar bij, en 157 (56,5%) van deze vrouwen rapporteerden aanhoudende symptomen na 3 jaar. Minder jaren sinds menopauze (OR, 1,15; 95% BI, 1,01-1,32 per 5-jaarsafname) en slaapproblematiek (OR, 1,97; 95% BI, 1,19-3,26) waren geassocieerd met aanhoudendheid van symptomen. CONCLUSIES: Voor een aanzienlijke minderheid van vrouwen zijn opvliegers een blijvende bron van ongemak in de late postmenopauzale jaren. Identificatie van risicofactoren voor opvliegers kan helpen bij evaluatie en behandeling in deze populatie.