Overgang van anti-veroudering naar huidactivering: beperking van cellulaire vermoeidheid en veroudering voor huidlongeviteit.
4 Groot gecontroleerd onderzoek
- Type onderzoek
- gecontroleerde studie
- Onderzocht bij
- mensen
- Deelnemers
- 400
- Gepubliceerd
- 2026 in Journal of drugs in dermatology : JDD
- Geciteerd
- 0 keer door ander onderzoek
- Wie betaalde
- Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
- Bron
- PubMed 41779763 · doi 10.36849/JDD.9677
ACHTERGROND: Huidverdunning, bekend als dermatoporose, is een verwachte gevolg van veroudering die structurele zwakten, barrièretekorten en cellulaire senescentie omvat, wat uitdagingen vormt voor het behoud van langdurige huidgezondheid. DOELSTELLING: Skin Activation introduceren als een dermatologische strategie voor het bevorderen van huidlongeviteit. Dit wordt ondersteund door klinische en preklinische bewijzen, waarbij methoden worden gecombineerd voor het hermodelleren van de extracellulaire matrix (ECM) en dermo-epidermale junctie (DEJ), herstel van de barrière en verbetering van hydratatie, samen met vermindering van senescente cellen. Dit verbetert de functionele veerkracht van de huid. METHODEN: Gegevens werden gegenereerd uit een multicentrumstudie over dermatoporose, een gerandomiseerde gecontroleerde trial en specifieke cohorten van patiënten met gevoelige huid, aangevuld met preklinische studies. Studieëindpunten omvatten transepidermaal waterverlies (TEWL), hydratatienivoaus, LC-Optical Coherence Tomography (LC-OCT), beoordelingen van de DEJ, ultrasoonmetingen, senescente markers en histologie. De gegevens omvatten ook senescentiematen, cytokineprofielen en biomarkers van cellulaire vernieuwing. RESULTATEN: Onder de 400 deelnemers waren opmerkelijke veranderingen onder meer een verlaging van TEWL met 20-40%, een stijging van de hydratatie met 80% op basis van corneometermetingen, een stijging van de huikdikte met 5%, en verbeterde DEJ-integriteit bij 83% van de proefpersonen in vergelijking met 17% van de controles. In preklinische ex vivo-modellen werden dalingen van fibroblastsenescentienivoaus waargenomen, samen met activering van het JAG/NOTCH-pad. CONCLUSIE: Een recent ontwikkeld skin activator-programma verschuift dermatologische huidgezondheidsstrategieën van een breed anti-aging focus naar een meer gerichte skin activation-benadering gericht op structuur, functie en cellulaire energie en vernieuwing. Dit ondersteunt de voortdurende toewijding aan dermatologische innovatie en stelt een meer gestructureerde benadering van huidlongeviteit vast.  .