Uteriene en vaginale effecten van ongecontrasteerde ultralagedosis transdermale estradiol.

DOEL: Het onderzoeken van uteruseffecten van ongeobstrueerde ultralagedosis transdermale estradiol toegediend aan postmenopauzale vrouwen gedurende 2 jaar. METHODEN: Postmenopauzale vrouwen (n = 417), leeftijd 60-80 jaar, met een baarmoeder en met een botkwantiteit die normaal voor de leeftijd was (z-score >of=-2,0) werden willekeurig toegewezen om ongeobstrueerde transdermale estradiol (14 microgram per dag) of identieke placebo-pleister te ontvangen. We evalueerden effecten op endometriale histologie, vaginaal bloedverlies en rijping van vaginale epitheelcellen. RESULTATEN: Bij aanvang waren de estradiol- en placebogroepen vergelijkbaar qua leeftijd (67 +/- 5 jaar) en qua mediaan baselineserumestradioljlevel (4,8 pg/mL, interkwartielbereik 2,7, 8,0 pg/mL). In de estradiolgroep steeg het mediane estradioljlevel tot 8,6 pg/mL (interkwartielbereik 4,4, 13,9 pg/mL, P < .001). In de estradiolgroep ontstond focale atypische endometriale hyperplasie bij 1 vrouw, en adenosarcoom van de baarmoeder ontstond bij 1 vrouw. De placebogroep had geen endometriale hyperplasie. Endometriale proliferatie trad op bij 8,5% van de estradiolgroep en bij 1,1% van de placebogroep (P = .06). De incidentie van vaginaal bloedverlies was 12,4% in de estradiolgroep en 8,6% in de placebogroep (P = .3). Vaginale epitheelcellen vertoonden meer rijping in de estradiolgroep dan in de placebogroep (P < .001) maar minder dan typisch waargenomen met standaarddoses oestrogeen. CONCLUSIE: Tijdens 2 jaar behandeling met ultralagedosis ongeobstrueerde estradiol hadden behandelings- en placebogroepen vergelijkbare percentages endometriale hyperplasie, endometriale proliferatie en vaginaal bloedverlies. Deze therapie veroorzaakt blijkbaar weinig of geen endometriale stimulatie. BEWIJSNIVEAU: I.