Gewichtsverliesmedicamenten voor volwassen patiënten met obesitas en binge eating: een systematische review en meta-analyse.
5 Herhaald bewijs
- Type onderzoek
- meta-analyse of systematische review
- Onderzocht bij
- mensen
- Deelnemers
- 870
- Gepubliceerd
- 2026 in Endocrine practice : official journal of the American College of Endocrinology and the American Association of Clinical Endocrinologists
- Geciteerd
- 0 keer door ander onderzoek
- Wie betaalde
- Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
- Bron
- PubMed 41513086 · doi 10.1016/j.eprac.2025.11.002
DOELSTELLING: Het effect van goedgekeurde medicijnen voor gewichtsverlies op eetbuien bij personen met obesitas evalueren. METHODEN: We hebben databases systematisch doorzocht naar gerandomiseerde klinische trials en prospectieve interventiestudies waarin eetbuien bij patiënten met obesitas werden beoordeeld die werden behandeld met medicijnen voor gewichtsverlies. Geschiktheid, gegevensextractie en beoordeling van vertekening werden onafhankelijk en in duplo uitgevoerd. De geëxtraheerde gegevens omvatten basiskenmerken, therapie, schalen voor eetbuien en studieperiode. RESULTATEN: Acht gerandomiseerde gecontroleerde trials (870 deelnemers) werden opgenomen. De meeste deelnemers waren vrouwen (>63%), gemiddelde leeftijd 45 jaar, body mass index 35 tot 40 kg/m 2 . Liraglutide (n = 231) toonde groter gewichtsverlies (-4,95 kg [-7,12, -2,77]) en een vermindering van eetbuien in de meeste afzonderlijke studies, maar bereikte geen statistische significantie in de meta-analyse. Naltrexon/bupropion (n = 378) verminderde eetbuien in afzonderlijke studies, maar inconsistente rapportage beperkten de samengevoegde analyse. Orlistat (n = 448) toonde geen significant effect op eetbuien of gewichtsverlies. CONCLUSIE: Liraglutide was een effectieve interventie voor gewichtsverlies bij patiënten met obesitas die eetbuien ervaren. Het gebruik van liraglutide en naltrexon/bupropion zoals gezien in afzonderlijke studies kan een effectieve interventie zijn om de ernst van eetbuien in deze populatie te verbeteren; meta-analyse was echter niet haalbaar vanwege de heterogene beoordelingsinstrumenten die werden gebruikt om de respons op eetbuien te meten. Grotere gerandomiseerde en prospectieve studies met langere vervolgperioden zijn nodig om de consistentie van de gegevens in dit overzicht te evalueren.