wat is eigenlijk bewezen over het vrouwelijk lichaam na veertig

Langer gezond leven

What can we learn from physical capacity about biological age? A systematic review.

5 Herhaald bewijs

Hoe zwaar dit weegt: verschillende onderzoeken bij mensen, gecombineerd — het sterkste bewijs dat er is.
Type onderzoek
meta-analyse of systematische review
Onderzocht bij
mensen
Deelnemers
niet vermeld in de samenvatting
Gepubliceerd
2022 in Ageing research reviews
Geciteerd
17 keer geciteerd door ander onderzoek
Wie betaalde
Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
Bron
PubMed 35306185 · doi 10.1016/j.arr.2022.101609
De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.
Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

DOEL: Het systematisch onderzoeken van de relatie tussen objectieve maten van fysieke capaciteit (bijv. cardiopulmonale fitness of dagelijks stappenaantal) en biologische leeftijd, gemeten op verschillende manieren. GEGEVENSBRON: PubMed; SCOPUS - Elsevier API; en Web of Science - ISI 1984-heden, evenals contextuele zoekmachines die werden gebruikt om aanvullende relevante publicaties te identificeren. SELECTIE VAN STUDIES: Cross-sectionele en longitudinale studies die de associatie tussen objectief gemeten fysieke capaciteit en biologische veroudering bij volwassenen (leeftijd>18) hebben onderzocht. RESULTATEN: Analyse van 28 studies toonde aan dat fysieke capaciteit positief geassocieerd is met biologische veroudering; de meest dominante maten van fysieke capaciteit zijn spierkracht of loopsnelheid. De meerderheid van de studies schatte biologische veroudering in met een enkele methodologie - ofwel lengte van leulocytentelomeren ofwel DNA-methylatieniveaus. CONCLUSIES: Deze systematische review van de objectieve maten van fysieke capaciteit die worden gebruikt om veroudering in te schatten, stelt vast dat de huidige literatuur beperkt is voor zover zij het potentiële bijdrage van veel haalbare markers over het hoofd ziet. Wij bevelen aan fysieke capaciteit in de context van veroudering te meten met behulp van een breed scala van veranderbare gedragsmarkers, verder dan alleen spierkracht of alleen loopsnelheid. Het vormen van een haalbare en gediversifieerde methode voor het schatten van fysieke capaciteit waarmee het ook mogelijk zal zijn biologische veroudering in brede populatiestudies in te schatten, is essentieel voor de ontwikkeling van interventies die de last van leeftijdsgerelateerde ziekten kunnen verlichten.