Androgenetic alopecia: a review.

DOEL: Androgenenetische alopecia, algemeen bekend als mannelijk patroonkaalheid, is het meest voorkomende type progressieve haaruitvalstoornis bij mannen. Het doel van dit artikel is recente vorderingen in het begrip van de pathofysiologie en het moleculaire mechanisme van androgenenetische alopecia te bespreken. METHODEN: Met behulp van de PubMed-database voerden we een systematische literatuurbeoordeling uit, waarbij we studies selecteerden die tussen 1916 en 2016 waren gepubliceerd. RESULTATEN: Het ontstaan en de ontwikkeling van androgenenetische alopecia is afhankelijk van de interactie van endocriene factoren en genetische aanleg. Androgenenetische alopecia wordt gekenmerkt door progressieve verkleining van haarfollikels, veroorzaakt door de werking van androgenen op de epitheelcellen van genetisch gevoelige haarfollikels in androgeen-afhankelijke gebieden. Hoewel de exacte pathogenese van androgenenetische alopecia nog moet worden opgehelderd, heeft onderzoek aangetoond dat het een polygenetische aandoening is. Talrijke onderzoeken hebben twee belangrijke genetische risicuslocaties voor androgenenetische alopecia duidelijk geïdentificeerd: op het X-chromosoom de AR⁄EDA2R-locus en de locus op chromosoom 20p11. CONCLUSIES: Studies naar kandidaatgenen en genoomwijde associatiestudies hebben aangetoond dat single-nucleotide-polymorfismen op verschillende genomische loci zijn geassocieerd met de ontwikkeling van androgenenetische alopecia. Een aantal genen bepaalt de gevoeligheid voor androgenenetische alopecia op een polygenetische manier. Echter, verder onderzoek is nodig voordat de specifieke genetische factoren van deze polygenetische aandoening volledig kunnen worden verklaard.