Effecten van magnesium- en kaliumsuppletie op insomnia en slaphormonen bij patiënten met diabetes mellitus.

DOELSTELLINGEN: Diabetes mellitus is een metabole aandoening met hyperglycemie. Uit de literatuur is gebleken dat er een verband bestaat tussen slechte slaapkwaliteit en slaapduurt en een verhoogde incidentie van slapeloosheid bij diabetische personen. Het doel van deze studie was om het effect van magnesium- en kaliumsuppletie bij diabetische personen met slapeloosheid te bepalen. METHODEN: Een gerandomiseerde gecontroleerde studie (single blind) werd uitgevoerd bij 320 patiënten met diabetes; na 2 maanden vervolgonderzoek voltooiden 290 patiënten de studie. De Insomnia Severity Index (ISI) werd gebruikt om de ernst en duur van slapeloosheid vóór en na de studie te beoordelen. Tabletten met supplementen werden bereid: placebo (T1), magnesium (Mg, T2), kalium (K, T3) en een combinatie van Mg en K (T4). Melatonine en cortisol (slaapmormonen) werden gemeten uit bloed (serum) met behulp van een enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA), vóór en na de studie. RESULTATEN: De studie omvatte 93 (32,1%) mannelijke en 197 (67,9%) vrouwelijke deelnemers. Volgens de analyse was er een significant verband tussen de behandelingsgroepen en ISI na de studie (post-trial), p = 0,0001. Analyse toonde aan dat er een significant verband was tussen pre- en post-serum cortisolniveaus in behandelingsgroepen 2, 3 en 4 (T2, T3 en T4), aangezien p-waarden respectievelijk 0,001, 0,001 en 0,001 zijn. Soortgelijke bevindingen werden waargenomen voor serum melatonine. CONCLUSIES: De studie toonde aan dat magnesium, kalium en magnesium en kalium gecombineerd een significant effect hadden op serum cortisol- en melatonieniveaus (slaapmormonen). Bovendien verlaagde suppletie significant de ernst van slapeloosheid bij patiënten met diabetes door de slaapduurt te verbeteren.