wat is eigenlijk bewezen over het vrouwelijk lichaam na veertig

Huidveroudering

Genanalyse van biostimulators: poly-L-melkzuur triggert regeneratie terwijl calciumhydroxylapatiet ontsteking induceert bij gezichtsinjectie.

3 Klein onderzoek bij mensen

Hoe zwaar dit weegt: onderzoek bij mensen, maar klein of zonder controlegroep.
Type onderzoek
gecontroleerde studie
Onderzocht bij
mensen
Deelnemers
21
Gepubliceerd
2025 in Journal of drugs in dermatology : JDD
Geciteerd
9 keer door ander onderzoek
Wie betaalde
Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
Bron
PubMed 39761144 · doi 10.36849/JDD.8464
De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.
Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

ACHTERGROND: Injecteerbare biostimulator-behandelingen stimuleren endogeen collageen in verouderde huid, maar het is onbekend of zij via vergelijkbare paden werken. Deze studie evalueert de effecten van twee biostimulerende middelen op genen, uitgeexprimeerde eiwitten en respectieve paden als potentiële verouderingsbiomarkers en behandelingsresultaten. METHODEN: Deze 13-weken, gerandomiseerde, eencentrum, vergelijkende studie vergeleek volumeverandering en genexpressie gestimuleerd door poly-L-melkzuur (PLLA-SCATM) en calciumhydroxyllapatiet (CaHA-R) via punch biopsy in de nasolabiale plooi (NLF). Deelnemers (n=21) hadden oppervlakkige NLF-contourgebreken op de rimpelbeoordelingsschaal (WAS) ≥2 en identieke WAS-scores aan beide zijden van de neus. Biopten op baseline en dag 90 werden geanalyseerd op genexpressie van gerichte biomarkers. Deze resultaten werden beoordeeld met behulp van de STRING- en Reactome-databases om functionele paden, alsmede genmarkers en hun respectieve paden te bepalen. RESULTATEN: Genanalyse suggereerde unieke processen voor elk biostimulator. PLLA-SCA stimuleerde meer componenten van de extracellulaire matrix met minder inflammatoire respons, wat zich vertaalde in een meer regeneratief pad. CaHA-R ontlokte een meer inflammatoire respons die weefselregeneratie kan verminderen, wat zich vertaalde in een pro-inflammatoir pad. CONCLUSIES: PLLA-SCA is geassocieerd met regeneratieve paden, terwijl CaHA-R geen aanwijzingen voor weefselregeneratie toonde en meer genen in pro-inflammatoire paden upreguleerde. J Drugs Dermatol. 2025;24(1):34-40. doi:10.36849/JDD.8464R1.