Fototerapie met biostimulatie (PBST) en gepulseerde elektromagnetische veldtherapie (PEMF) bij haaruitval: multicentrische, retrospectieve case-controlstudie.

ACHTERGROND: Het gecombineerde gebruik van micro-needling (MND), groeifactoren (GFs) en laagintensiteits- licht-/lasertherapie (LLLT), hier geïdentificeerd als fotobiostimulatietherapie (PBST) en gepulste elektromagnetische veldtherapie (PEMF), is een haaruitval (HL)-behandeling die moet worden gestandaardiseerd omdat deze veelbelovende effecten op haargroei (HR-G) lijkt te hebben. DOELSTELLINGEN: De studie vergeleek de klinische en instrumentele resultaten die werden bereikt bij patiënten met androgenetische alopecia (AGA) en haaruitval gerelateerd aan COVID-19 die werden behandeld met PEMF gecombineerd met PBST met die verkregen met alleen PBST. METHODEN: Een multicentrische, retrospectieve, observationele, case-control-studie werd uitgevoerd. Drie en vijftig patiënten werden aanvankelijk ingeschreven (30 mannen geclassificeerd als stadium I-III vertex volgens de Norwood-Hamilton-schaal, terwijl 23 vrouwen in stadium I-II werden geclassificeerd volgens de Ludwig-schaal). Veertig patiënten (20 vrouwen en 20 mannen) werden geanalyseerd na beoordeling van uitsluitings- en inclusiescriteria. Twintig patiënten werden behandeld met het gecombineerde gebruik van PEMF en PBST (onderzoeksgroep - SG), terwijl 20 patiënten alleen met PBST werden behandeld (controlegroep - CG). De HR-G werd geëvalueerd door middel van fotografie, algemene beoordelingsschalen van arts en patiënt, aangevuld met gestandaardiseerde phototrichogrammen, tijdens een korte vervolgperiode bij T0-baseline, T1-16 weken. RESULTATEN: De veelbelovende resultaten in SG-patiënten, weergegeven door een toename van het haartelling (HC) van 14 haren/0,65 cm² bij T1 na 16 weken in het gerichte gebied, vergeleken met de baselineresultaten (41 ± 2 haren/0,65 cm² bij T1 versus 27 ± 2 haren/0,65 cm² bij baseline), werden waargenomen met behulp van gecomputeriseerde trichogrammen. Er was een statistisch significant verschil in HR-G (p = 0,0325) vergeleken met een HC-toename van 11 ± 2 haren/0,65 cm² in de CG. CONCLUSIES: De vergelijking tussen SG en CG gaf aan dat PEMF gecombineerd met PBST een meer efficiënte strategie was voor HR-G in termen van HC-verbetering dan alleen PBST. BEWIJSNIVEAU III: Dit tijdschrift vereist dat auteurs aan elk artikel een bewijsniveau toekennen. Voor een volledige beschrijving van deze Evidence-Based Medicine-classificaties, raadpleeg de Inhoudsopgave of de online Richtlijnen voor auteurs www.springer.com/00266 .