Telemedicine en insomnia: een uitgebreide systematische review en meta-analyse.
5 Herhaald bewijs
- Type onderzoek
- meta-analyse of systematische review
- Onderzocht bij
- mensen
- Deelnemers
- niet vermeld in de samenvatting
- Gepubliceerd
- 2022 in Sleep medicine
- Geciteerd
- 13 times by other research
- Wie betaalde
- Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
- Bron
- PubMed 35151065 · doi 10.1016/j.sleep.2022.01.016
ACHTERGROND: Telemedicine is geïntroduceerd als een nieuwe en effectieve methode voor het aanpakken van volksgezondheidsproblemen, het verbeteren van de toegang tot gezondheidszorg en het verminderen van zorgkosten in de huidige wereld. Slapeloosheid is de meest voorkomende slaapstoornis die kan worden behandeld met cognitieve gedragstherapie, maar toegang tot geschoolde therapeuten is een probleem. Telemedicine verbetert de toegang tot zorg en kan daarom het management van slapeloosheid vergemakkelijken. Het doel van deze studie was om te beoordelen of telemedicine net zo effectief kan zijn als traditionele, directe slaapgeneeskundige zorg voor de diagnose, vervolgbehandeling en behandeling van slapeloosheid. METHODEN: In deze systematische review en meta-analyse werden studies over telemedicine en slapeloosheid geïdentificeerd en geselecteerd met behulp van de trefwoorden telemedicine, slapeloosheid, slaapstoornis, behandeling, niet-farmacologische behandeling. De internationale databases Embase, ProQuest, ScienceDirect, Scopus, PubMed en Web of Science (WoS) en Google Scholar werden doorzocht zonder ondergrens voor tijd en tot 12 juli 2021. Gegevens werden geanalyseerd in de Comprehensive Meta-Analysis (versie 2) software en het significantieniveau van de toets werd beschouwd als P < 0,05. RESULTATEN: Een systematische review van 16 geselecteerde studies toonde aan dat telemedicine-interventies een positief effect hebben op het verbeteren van slapeloosheid in verschillende groepen. De meta-analyse werd uitgevoerd op 2 studies. Op basis van de resultaten hebben CBTI-interventies op basis van telemedicine een groter effect op het verbeteren van chronische slapeloosheid dan face-to-face CBTI met een gemiddeld verschil van 2,05 ± 0,66 volgens het random effects model. Bovendien was het verschil tussen het gemiddelde in de telemedicine-interventiegroep en de niet-interventiegroep 0,65 ± 0,19, wat het positieve effect van de telemedicine-interventie aantoont. CONCLUSIE: Het gebruik van telemedicine bij de behandeling van slapeloosheid versnelt niet alleen de toegang tot slaapzorg, maar kan ook de efficiëntie van gezondheidszorg verbeteren in termen van tijd en kosten, evenals therapeutische effecten.