De impact van cognitief-gedragsmatige interventies op slaapstoornissen bij depressieve en angstige thuiswonende ouderen: Een systematische review.

5 Herhaald bewijs

Hoe zwaar dit weegt: verschillende onderzoeken bij mensen, gecombineerd — het sterkste bewijs dat er is.

Type onderzoek: meta-analyse of systematische review
Onderzocht bij: mensen
Deelnemers: niet vermeld in de samenvatting
Gepubliceerd: 2022 in Behavioral sleep medicine
Geciteerd: 9 keer door ander onderzoek
Wie betaalde: Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
Bron: PubMed 34120539 · doi 10.1080/15402002.2021.1933488

De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.

Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

INLEIDING: Depressie en angststoornissen zijn veel voorkomende psychische aandoeningen bij ouderen. Hoewel slaapverstoring een veel voorkomende comorbiditelt is bij depressie en angststoornissen op oudere leeftijd, wordt het vaak niet erkend als behandeldoel. Deze review onderzoekt of cognitieve gedragstherapie (CGT) effectief is bij het behandelen van gelijktijdige slaapverstoring bij depressieve en angstige ouderen en beoordeelt het bewijs voor de vraag of CGT-interventies gericht op angststoornissen en depressie, of interventies gericht op slaapverstoring, het meest effectief zijn voor deze groep cliënten. METHODE: Een systematische databasezoeking werd uitgevoerd om onderzoekspapers te identificeren die de effectiviteit van CGT-interventies evalueerden, waarbij oudere volwassenen met symptomen van depressie en/of angststoornissen werden geïncludeerd, en een gevalideerde maat voor slaapverstoring werd gebruikt. De geïdentificeerde papers werden opgenomen in een narratieve syntheseanalyse van de literatuur. RESULTATEN: Elf geïdentificeerde studies ondersteunden consistent reductie van slaapverstoring bij ouderen met depressie en angststoornissen na CGT. De meeste CGT-interventies in de review bevatten technieken die specifiek op slaap waren gericht, en slechts één studie vergeleek directstreeks CGT voor insomnia (CGT-I) met een CGT-I-interventie die ook depressieve symptomen behandelde, wat de mogelijkheid van de review beperkt om op te merken of interventies gericht op slaapverstoring of psychische symptomen superieure effectiviteit hebben. CONCLUSIE: Het beschikbare onderzoek geeft aan dat CGT-interventies effectief zijn bij het verminderen van slaapverstoring bij depressie en angststoornissen op oudere leeftijd. Toekomstig onderzoek van hoge kwaliteit is nodig om deze bevinding te ondersteunen en om de effectiviteit van CGT-I en CGT voor depressie en angststoornissen in deze groep te vergelijken, om de klinische praktijk te informeren.