Moedigen voor-en-nafoto's van zonneschade meer zonbescherming aan?

Ja, in de onderzoeken die dit direct hebben getest. Het zien van een fotografie van je eigen zonbeschadiging, of afbeeldingen van UV-gerelateerde huidveranderingen, is gekoppeld aan sterkere intenties om zonnebescherming te gebruiken en, in enkele onderzoeken, aan meetbare gedragsverandering daarna. Het effect is vooral onderzocht in jongere en gemengde leeftijdsgroepen in plaats van specifiek bij vrouwen boven de veertig, dus hoe goed dit in die groep werkt, kan het archief niet bevestigen.

Wat het onderzoek werkelijk mat

Een systematisch overzicht en meta-analyse van 21 onderzoeken naar op uiterlijk gerichte interventies vonden dat het tonen van de zichtbare, cosmetische effecten van UV-blootstelling — via fotoveouderingsfotografie's of UV-gefilterde beeldvorming — een positief effect had op zowel zonnebeschermingsintentie als op gerapporteerd gedrag (systematisch overzicht, 2013). Het overzicht combineerde verschillende formaten: sommige onderzoeken gebruikten fotografie's van iemands eigen huid onder UV-licht, anderen gebruikten algemene voor-en-na-afbeeldingen van rimpeling en pigmentatie. Beide types werden onder dezelfde brede bevinding gegroepeerd.

Een meer specifiek onderzoek volgde jong volwassenen gedurende een heel jaar nadat zij ofwel UV-fotografie's of geschreven fotoveouderingsinformatie waren getoond (gecontroleerde studie, 2007). Beide groepen rapporteerden sterkere intenties om hun huid onmiddellijk na de interventie te beschermen. Degenen aan wie fotoveouderingsinformatie was gegeven, rapporteerden ook meer zonnebeschermend gedrag en vertoonden minder huidverdonkering, objectief gemeten met een spectrofotometer, zowel een paar maanden later als opnieuw op het eenjaarsmoment. De onderzoekers merkten op dat dit langetermijneffect door de initiële impuls in intentie leek te werken, die vervolgens in gewoonten over de volgende maanden werd voortgezet.

Maakt het verschil om je eigen huid te zien

Één cohortonderzoek keek specifiek naar zelfbeoordeling met UV-beeldvorming (cohortonderzoek, 2022). Berglopers en mensen die hen vergezelden, lieten hun gezichten fotograferen met een UV-beeldvormingssysteem dat beschadiging onthult die niet zichtbaar is voor het blote oog. De mate van beschadiging die door de beeldvorming werd aangetoond, kwam overeen met wat een dermatoloog afzonderlijk beoordeelde met behulp van een standaard verouderingsschaal. Na hun eigen afbeelding te zien, zei iets minder dan tweederde van de deelnemers dat zij van plan waren hun zonnebeschermingsgewoonten te verbeteren. Dit suggereert dat het zien van gepersonaliseerd bewijs, in plaats van een generiek voor-en-na-voorbeeld, bijzonder gewicht kan hebben — hoewel dit onderzoek gestelde intentie mat, niet werkelijk later gedrag.

Uiterlijk versus gezondheidswarschuwingen

Twee onderzoeken vergeleken op uiterlijk gerichte berichtgeving rechtstreeks met traditionele gezondheidswarschuwingen over huidkanker. In een onderzoek werden patiënten afbeeldingen van huidkanker, hyperpigmentatie of rimpels getoond (gerandomiseerde onderzoeken, 2019). De op uiterlijk gerichte afbeeldingen — hyperpigmentatie en rimpels — waren effectiever dan de huidkankerafbeelding bij het verbeteren van gestelde intenties om zonnebescherming te gebruiken, en dit bleef gelden voor Spaanse en niet-Spaanse blanke deelnemers. Het effect was meer uitgesproken bij mensen van 40 jaar of jonger en bij mensen die een gebruinde huid aantrekkelijk vonden.

Een apart onderzoek vergeleken een op uiterlijk gebaseerde onderwijsvideo met een op gezondheid gebaseerde video ter bevordering van zonnebrandcrèmegebruik, dit keer bij middelbareschoolstudenten (controlled trial, 2015). Deelnemers beoordeelden de op uiterlijk gerichte video als nuttiger en aantrekkelijker dan de op gezondheid gebaseerde versie, hoewel de twee op productkwaliteit vergelijkbaar werden beoordeeld. Dit onderzoek mat tevredenheid met de boodschap in plaats van of zonnebrandcrèmegebruik werkelijk veranderde, dus het zegt iets over hoe de boodschap aankomt in plaats van wat mensen vervolgens doen.

Wat dit ons niet vertelt

Geen van deze onderzoeken zijn specifiek bij vrouwen boven de veertig uitgevoerd, en de auteurs van het overzicht hebben zelf een behoefte aan onderzoek onder een breder scala aan deelnemers aangegeven (systematisch overzicht, 2013). Het onderzoek met een jaar vervolgonderzoek is bijvoorbeeld bij jong volwassenen uitgevoerd, en het onderzoek waarin berichttypen bij middelbareschoolstudenten worden vergeleken, is duidelijk een ander populatie dan een lezer in middelbare leeftijd (gecontroleerde studie, 2007, controlled trial, 2015Wat betreft of een afbeelding van eigen zonneschade op huid die al gevestigde veranderingen vertoont hetzelfde werkt als op huid met risico op toekomstige veranderingen, daar gaat deze reeks onderzoeken niet op in.

Het is ook belangrijk om duidelijk te zijn over wat "werkt" hier betekent. De meeste onderzoeken maten intenties of korte-termijngedrag dat zelf werd gerapporteerd, met slechts één onderzoek dat een objectieve maat volgde — huidkleurverandering via spectrofotometrie — over een volledig jaar (gecontroleerde studie, 2007Langetermijngebruik van zonnebrandcrème in het echte leven, of aankoop daarvan, en of deze effecten standhouden over jaren in plaats van maanden, is niet aangetoond in wat het archief bevat.

Voor lezers die geïnteresseerd zijn in wat er werkelijk met de huid gebeurt in de loop van de tijd en wat eraan kan worden gedaan als schade zichtbaar is, het bredere huidverouderingsarchief behandelt verwante onderwerpen, en de vraag van welke anti-aging skincare-ingrediënten werken eigenlijk pakt aan waar op foto's gebaseerde motivatie eindigt — zodra iemand ervan overtuigd is om in actie te komen, is de volgende vraag meestal wat te gebruiken. Enkele studies hier raken ook dieet aan als een route naar zichtbare huidverandering in plaats van fotografie, wat afzonderlijk wordt onderzocht in het stuk over of veranderingen in dieet kunnen helpen huidveroudering te vertragen.

Wat blijft onbekend

Het archief bevat geen studies die before-and-afterbeelden specifiek bij vrouwen in de middelbare leeftijd of daarboven hebben getest, en bevat ook geen gegevens over of herhaalde blootstelling aan deze beelden door de jaren heen het effect in stand houdt of of het vervaaagt. Het is ook onduidelijk uit deze studies welk specifiek kenmerk van een afbeelding — rimpels, pigmentatie, of UV-fluorescentiepatronen die niet zichtbaar zijn voor het blote oog — het meeste gewicht heeft in gedragsverandering, aangezien de studies verschillende formaten gebruikten en ze niet consistent met elkaar vergeleken.