Een lagedosisstart in hormonenvervangende therapie biedt een gunstig bloedingsprofiel en weinig bijwerkingen: gerandomiseerde vergelijking met een conventionele-dosisschema.

DOEL: Het vergelijken van bloedingsconstituering, effectiviteit en veiligheid van twee dosisbereik continue gecombineerde hormonale vervangingstherapie (HRT) schema's met die van een conventionele continue gecombineerde HRT. METHODEN: Een open, 2-jarige, multicenter studie werd uitgevoerd bij 393 postmenopauzale vrouwen geworven uit 16 studiestations. De vrouwen werden willekeurig toegewezen aan drie continue gecombineerde HRT schema's. Een groep (n = 131) startte met 1 mg estradiolvaleriaat (E2V) plus 2,5 mg medroxyprogesteronaacetaat (MPA), de tweede groep (n = 130) ontving 1 mg E2V + 5 mg MPA en de derde (n = 132) 2 mg estradiol (E2) en 1 mg norethisteronaacetaat (NETA). In de twee E2V/MPA-groepen werd de initiële E2V-dosis van 1 mg na zes cycli (één cyclus = 28 dagen) verhoogd naar 2 mg om het effect van dosisverhoging op bloedingsconstituering te evalueren. RESULTATEN: De E2V/MPA schema's met een lager estrogenendosis veroorzaakten minder bloedingen en andere bijwerkingen gedurende de eerste zes cycli dan het E2/NETA schema. Bloedingsstoornissen en borstgevoeligheid resulteerden in aanzienlijk meer stopzettingen in de E2/NETA groep. Na de estrogenendosisverhoging in de E2V/MPA schema's toonden alle groepen vergelijkbare bloedingspatronen en bijwerkingingsprofielen. De lagere E2V-dosis was even effectief als standaarddosis E2 in het verlichten van climacterische symptomen. Alle schema's boden uitstekende endometriale veiligheid. Er werden geen hyperplasieën gerapporteerd. CONCLUSIES: Continue gecombineerde HRT moet worden gestart, en voortgezet, met de laagste effectieve doses. Een verhoging van de estrogenendosis wordt alleen aanbevolen als de initiële dosis onvoldoende is voor symptoomconstituering.