Comorbiditeiten Geassocieerd met Lichen Planopilaris: Een Systematisch Overzicht en Meta-Analyse.

5 Herhaald bewijs

Hoe zwaar dit weegt: verschillende onderzoeken bij mensen, gecombineerd — het sterkste bewijs dat er is.

Type onderzoek: meta-analyse of systematische review
Onderzocht bij: mensen
Deelnemers: niet vermeld in de samenvatting
Gepubliceerd: 2025 in International journal of dermatology
Geciteerd: 0 keer door ander onderzoek
Wie betaalde: Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
Bron: PubMed 40579650 · doi 10.1111/ijd.17925

De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.

Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

Lichen planopilaris (LPP) is een primaire cicatriciale alopecia waarvan wordt aangenomen dat deze geassocieerd is met verschillende comorbitale medische aandoeningen, inclusief auto-immuun-, endocriene en metabole stoornissen. Er zijn echter tegenstrijdige gegevens over deze associaties. Deze studie evalueerde kwantitatief de prevalentie en odds van comorbidititeiten onder patiënten met LPP. PubMed/MEDLINE, EMBASE, Cochrane Library en Web of Science werden doorzocht vanaf het begin tot 25 december 2023 om observationele studies in te sluiten die prevalente/incidente gevallen van ten minste één comorbitale aandoening bij LPP-patiënten rapporteerden. De studie volgde de richtlijnen van de Preferred Reporting Items for Systematic Reviews and Meta-analyses (PRISMA). Risicobiasbeoordeling werd uitgevoerd met behulp van de Newcastle-Ottawa-schaal. Random-effectmodellen werden gebruikt om beschikbare gegevens te analyseren. Van de 2535 onderzochte studies werden 59 studies opgenomen voor meta-analyse, met inbegrip van 15.178 LPP-patiënten en 64.735.181 niet-LPP-controles. Onder LPP-patiënten hadden comorbidititeiten met het hoogste risico (odds ratio, OR [95% betrouwbaarheidsinterval, BI]; prevalentie) in vergelijking met niet-LPP-controles en gegevens beschikbaar uit meer dan één studie: lichen planus (15,78 [1,79-139,30]; 6,5%), psoriasis (3,55 [1,10-11,51]; 4,3%), rosacea (3,15 [2,25-4,40]; 10,4%), melanoom (3,11 [1,41-6,87]; 2,3%), systemische lupus erythematosus (3,06 [2,29-4,09]; 1,8%), cutaan plaveiselcelcarcinoom (3,04 [1,64-5,66]; 4,8%), vitiligo (2,89 [1,60-5,24]; 2,0%), coronaira arteriële ziekte (1,66 [1,46-1,88]; 7,6%), reumatoïde artritis (1,50 [1,22-1,84]; 3,5%), hypothyroïdie (1,48 [1,12-1,96]; 17,8%), thyroiditis (1,26 [1,08-1,48]; 3,9%) en ijzertekortanemie (1,18 [1,05-1,33]; 9,1%). LPP is significant geassocieerd met auto-immuunziekten, schildklierpathologie en huidkanker. Nader onderzoek is nodig om de onderliggende pathogenese op te helderen en geschikte screeningscriteria vast te stellen.