wat is eigenlijk bewezen over het vrouwelijk lichaam na veertig

Huidveroudering

Comparative efficacy of topical interventions for facial photoaging: a network meta-analysis.

5 Herhaald bewijs

Hoe zwaar dit weegt: verschillende onderzoeken bij mensen, gecombineerd — het sterkste bewijs dat er is.
Type onderzoek
meta-analyse of systematische review
Onderzocht bij
mensen
Deelnemers
3,905
Gepubliceerd
2025 in Scientific reports
Geciteerd
3 keer door ander onderzoek
Wie betaalde
Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
Bron
PubMed 40707570 · doi 10.1038/s41598-025-12597-0
De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.
Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

Chronische ultraviolet (UV)-blootstelling is de primaire oorzaak van huidveroudering door zonlicht, wat leidt tot rimpels, pigmentatieafwijkingen en verlies van elasticiteit in de dermis. Deze systematische review en netwerkmetaanalyse evalueerde de werkzaamheid en veiligheid van lokale preparaten voor de behandeling van huidveroudering door zonlicht. Een uitgebreide zoekopdracht identificeerde 23 gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken met 3905 deelnemers, waarbij anti-aging-middelen werden vergeleken. Bayesiaanse netwerkmetaanalyse toonde aan dat isotretinoïne, retinol en tretinoine rimpels aanzienlijk verbeterden, waarbij isotretinoïne het hoogste werd gerangschikt. Tazaroteen was het meest werkzaam voor diepe rimpels, terwijl glycolzuur ruwheid verminderde. Tretinoine en retinol waren superieur voor hyperpigmentatie. De veiligheidsanalyse toonde aan dat tretinoine het meest gunstige profiel had, terwijl tazaroteen en glycolzuur hogere risico's op bijwerkingen hadden. Isotretinoïne en tretinoine bleken de meest evenwichtige behandelingen voor werkzaamheid en veiligheid. Deze bevindingen bieden op evidence gebaseerde richtlijnen voor klinische besluitvorming in anti-photoaging-therapie en onderstrepen het potentieel voor integratie van deze middelen in routinematige dermatologenpraxis, vooral voor patiënten die effectieve en goed verdraagde lokale behandelingen zoeken. Beperkingen waren echter beperkte etnische diversiteit, mogelijke commerciële beïnvloeding en variabiliteit in dermatoligische beoordelingen. Deze bevindingen bieden op evidence gebaseerde richtlijnen voor klinische besluitvorming in anti-photoaging-therapie.