Verbetert cognitieve gedragstherapie voor insomnia de cognitieve prestaties? Een systematische review en narratieve synthese.

Personen met slapeloosheid rapporteren moeilijkheden met betrekking tot hun cognitieve functioneren. Cognitieve gedragstherapie voor slapeloosheid (CBT-I) is geassocieerd met robuuste, langetermijnverbeteringen in slaapparameters, maar er is minder bekend over de impact van CBT-I op de dagelijkse gevolgen van de aandoening. Een systematische review en narratieve synthese werd uitgevoerd om het bewijs met betrekking tot de impact van CBT-I op cognitief functioneren samen te vatten en te evalueren. Referentiedatabases werden doorzocht en studies werden opgenomen als zij cognitieve prestaties als uitkomst van CBT-I beoordeelden, met behulp van zelfrapportage vragenlijsten of cognitieve tests. Achttien studies voldeden aan de inclusiecriteria, met 923 personen met symptomen van slapeloosheid. Het gestandaardiseerde gemiddelde verschil werd berekend bij vervolgmeting en follow-up. We vonden voorlopig bewijs voor kleine tot matige effecten van CBT-I op subjectieve maten van cognitief functioneren. Weinig van de effecten waren statistisch significant, waarschijnlijk vanwege kleine steekproefomvang en beperkte statistische power. Er is een gebrek aan bewijs met betrekking tot de impact van CBT-I op objectieve cognitieve prestaties, vooral vanwege het geringe aantal studies dat een objectieve maat toepaste (n = 4). Wij concluderen dat adequaat sterke gerandomiseerde gecontroleerde studies, waarbij zowel subjectieve als objectieve maten van cognitief functioneren worden gebruikt, nodig zijn.