E-gezondheid en mobiele gezondheid in obesitasbehandeling: een systematisch review en meta-analyse van gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken.

ACHTERGROND: Obesitas bij volwassenen is een groeiend gezondheitsprobleem. De voornaamste interventies die worden gebruikt bij obesitasbehandeling zijn leefstijlveranderinginterventies zoals dieet, beweging en gedragstherapie. Hoewel deze effectief zijn, hebben de huidige behandelmogelijkheden niet kunnen voorkomen dat de wereldwijde toename van obesitasprevalentie doorzet of dat duurzaam gewichtsbehoud op lange termijn op populatieniveau wordt bereikt. E-health en m-health zijn beide integrale onderdelen van digitale gezondheid die zich richten op het gebruik van technologie om de gezondheidszorgverlening en de resultaten te verbeteren. Het gebruik van eHealth/mHealth zou de behandeling van sommige van deze therapieën kunnen verbeteren. Verschillende digitale gezondheidsinterventies ter bestrijding van obesitas bevinden zich momenteel in klinische trials. DOEL: Het doel van ons systematisch overzicht is om vast te stellen of digitale gezondheidsinterventies (e-Health en m-Health) effecten hebben op veranderingen in antropometrische maten, zoals gewicht, BMI en tailleomtrek, en gedragingen zoals energieinname, eetgedrag en fysieke activiteit. METHODEN: Er werd een zoekopdracht uitgevoerd naar gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken (RCT's) die tot 4 oktober 2024 via drie databases (Medline, Web of Science en Scopus) waren uitgevoerd. Studies werden opgenomen als zij digitale gezondheidsinterventies (e-Health en m-Health) vergeleken met controlegroepen bij overgewicht of obese volwassenen (BMI ≥ 25 kg/m 2 ) en antropometrische of gedragsuitkomsten op het gebied van leefstijl rapporteerden. De studiekwaliteit werd beoordeeld met behulp van de Cochrane Risk of Bias Tool (RoB 2). Meta-analyses werden uitgevoerd met behulp van random-effects- of fixed-effects-modellen zoals passend, waarbij statistische significantie werd ingesteld op p < 0,05. RESULTATEN: Tweeëntwintig RCT's bij diverse populaties (obese volwassenen, overgewicht personen, vrouwen in de postpartumaperiode, patiënten met eetstoornissen) werden opgenomen. Digitale interventies omvatten biofeedbackapparaten, smartphone-apps, e-coachingsystemen, web-gebaseerde interventies en gemengde benaderingen. Alleen tailleomtrek vertoonde een statistisch significante verlaging (WMD = -1,77 cm; 95% BI: -3,10 tot -0,44; p = 0,009). Er werden geen significante effecten waargenomen voor BMI (WMD = -0,43 kg/m 2 ; p = 0,247), lichaamsgewicht (WMD = 0,42 kg; p = 0,341), of gedragingen op het gebied van leefstijl, inclusief fysieke activiteit (SMD = -0,01; p = 0,939) en eetgedrag (SMD = -0,13; p = 0,341). Het lichaamsvetpercentage vertoonde een grensvallende significante trend naar verlaging (WMD = -0,79%; p = 0,068). Hoge heterogeniteit werd waargenomen voor de meeste uitkomsten ( I 2 > 80%), wat aangeeft dat er substantiële variabiliteit tussen studies bestaat. Kwaliteitsevaluatie bracht overwegend oordelen van "Enkele bezwaren" en "Hoog risico" aan het licht in de geëvalueerde domeinen. CONCLUSIES: Digitale gezondheidsinterventies bieden bescheiden maar significante voordelen met betrekking tot tailleomtrek bij overgewicht en obese volwassenen, zonder significante effecten op andere antropometrische of gedragsparameters. De hoge heterogeniteit die wordt waargenomen onderstreept de noodzaak van meer gepersonaliseerde benaderingen en toekomstig onderzoek gericht op het identificeren van de meest effectieve onderdelen van digitale interventies. Digitale gezondheidsinterventies moeten worden gepositioneerd als waardevolle aanvullingen op, in plaats van vervangingen voor, gevestigde obesitasbehandelingen. Hun integratie in uitgebreide zorgmodellen kan traditionele interventies verbeteren door continue bewaking, real-time feedback en verbeterde toegankelijkheid, maar interventies met aangetoonde werkzaamheid zoals gedragsadvisering en klinisch toezicht moeten worden gehandhaafd.