Effect of glucagon-like peptide-1 receptor agonists and co-agonists on body composition: Systematic review and network meta-analysis.

ACHTERGROND EN DOELSTELLING: Hoewel glucagonachtige peptide-1-receptoragonisten (GLP-1RA's) effectief lichaamsgewicht verminderen, blijft hun effect op spiermassa onzeker. Deze meta-analyse evalueerde de effecten van GLP-1RA's en glucagonachtige peptide-1/glucose-dependent insulinotropic peptide-receptorduaalagonisten (GLP-1/GIP-RA's) op lichaamsamenstelling, met focus op totaalgewicht, vetmassa en spiermassa bij volwassenen met diabetes en/of overgewicht/obesitas. METHODEN: Een systematische zoeking in Medline, Embase en de Cochrane Library werd uitgevoerd tot 12 november 2024. Gegevens werden geanalyseerd met behulp van random-effects pairwise en network meta-analyses om interventies met placebo of actieve comparators te vergelijken. RESULTATEN: Tweeëntwintig gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken (2258 deelnemers) werden opgenomen. GLP-1RA's verminderden significant totaallichaamsgewicht (MD -3,55 kg, 95 %-BI [-4,81, -2,29]), vetmassa (MD -2,95 kg, 95 %-BI [-4,11, -1,79]) en spiermassa (MD -0,86 kg, 95 %-BI [-1,30, -0,42]), waarbij spiermassaverlies ongeveer 25 % van het totale gewichtsverlies uitmaakte. Echter, de relatieve spiermassa, gedefinieerd als percentagewijziging vanaf baseline, werd niet beïnvloed. Liraglutide, bij 3,0 mg wekelijks of 1,8 mg dagelijks, was de enige GLP-1RA die significant gewichtsverlies bereikte zonder spiermassa significant te verminderen. Tirzepatide (15 mg wekelijks) en semaglutide (2,4 mg wekelijks) waren het effectiefst voor gewichts- en vetmassaverlies maar waren onder de minst effectieve in het behoud van spiermassa. CONCLUSIES: Krachtige GLP-1RA's, zoals tirzepatide en semaglutide, vertonen groter totaalgewichtsverlies maar gaan gepaard met een significant verlies aan spiermassa.