Effecten van voedingsbeperking op adipeus weefsel en biomarkers van gezond ouder worden bij mensen.

In ontwikkelingslanden weerspiegelt de toename van obesitas en metabole stoornissen gerelateerd aan obesitas, zoals hart- en vaatziekten en type 2 diabetes, de veranderingen in leefstijlgewoonten en verkeerde voedingskeuzes. Dieetstelsels met voedselbeperking (VB) hebben aangetoond de gezondheidsperiode en levensduur in veel diermodellen, inclusief primaten, te verlengen. Het identificeren van biomerkers die klinische voordelen van behandeling voorspellen, is een van de primaire doelstellingen van precisiegeneeskunde. Om de klinische resultaten van VB-interventies bij mensen te controleren, worden veel biomerkers gewoonlijk gebruikt. Er ontbreekt echter momenteel een gevalideerde koppeling tussen het gedrag van dergelijke biomerkers en VB-effecten. Via een systematische analyse van menselijke interventiestudies evalueerden we het effectgrootte van VB (dat wil zeggen caloriebeperking, zeer lauwkaloriedieet, periodiek vasten, afwisseling van dag vasten) op gezondheidsbiomerkers. We vonden dat VB effectief is in het verminderen van totaal en viscraal vetweefsel en in het verbeteren van het profiel van ontstekingscytokinen en de adiponectine/leptineratio. Door de niveaus van canonieke biomerkers van gezond ouder worden te analyseren, valideerden we ook de veranderingen van insuline, IGF-1 en IGFBP-1,2 om VB-effecten te controleren. Samenvattend hebben we een nuttig platform ontwikkeld om de menselijke reacties op caloriearm voedingsstelsels te evalueren.