Effecten van beweging naar type en duur op kwaliteit van leven bij patiënten met kankers van het spijsverteringsstelsel: Een systematisch overzicht en netwerkmetaanalyse.

ACHTERGROND: Er is beperkt bewijs over de effecten van type en duur van lichaamsbeweging op kwaliteit van leven (QoL) bij overlevenden van kanker van het spijsverteringsstelsel (DSC). We willen onderzoeken welk type en welke duur van lichaamsbeweging optimaal zijn om de QoL van DSC-overlevenden te verbeteren door middel van een systematische review en netwerkmetaanalyse. METHODEN: Een systematische literatuursearch in PubMed, Embase en Web of Science werd uitgevoerd. Alleen gerandomiseerde gecontroleerde studies met alle soorten lichaamsbeweging bij volwassen patiënten met DSC werden opgenomen, met standaardzorg of andere soorten lichaamsbeweging als vergelijking. De primaire uitkomstmaat was QoL, waaronder algemene gezondheid, lichamelijke gezondheid, geestelijke gezondheid en rolmatig functioneren. Secundaire uitkomstmaten waren kankergebonden symptomen als vermoeidheid, slapeloosheid, depressie, angst en opnameduur. De netwerkmetaanalyses werden uitgevoerd met een randomeffectenmodel. RESULTATEN: De analyse omvatte 32 geschikte artikelen en in totaal 2558 deelnemers. Onze primaire uitkomstmaat toonde aan dat korte-termijn aerobe oefening de algemene gezondheid aanzienlijk verbeterde (gestandaardiseerd gemiddeld verschil (SMD) = 0,66, 95% geloofwaardige intervallen (CrI): 0,05 tot 1,30), en ook bijdroeg tot betere geestelijke gezondheid (SMD = 0,38, 95% CrI: -0,05 tot 0,81) en rolmatig functioneren (SMD = 0,48, 95% CrI: -0,27 tot 1,20). Hoewel zonder significante veranderingen, leek korte-termijn krachttraining de lichamelijke gezondheid van patiënten met DSC te verhogen (SMD = 0,69, 95% CrI: -0,07 tot 1,50) en was effectief in het verlichten van vermoeidheid (SMD = -0,77, 95% CrI: -1,50 tot 0,01). Korte-termijn aerobe oefening was gerelateerd aan een lagere score voor slapeloosheid (SMD = -1,20, 95% CrI: -2,40 tot 0,06), depressie (SMD = -0,51, 95% CrI: -1,50 tot 0,45) en angst (SMD = -0,45, 95% CrI: -1,30 tot 0,34). Alle soorten lichaamsbeweging waren gerelateerd aan een trend van afgenomen opnameduur (-0,87 tot -5,00 dag). Lange-termijn krachttraining was echter negatief geassocieerd met algemene gezondheid (SMD = -0,33, 95% CrI: -1,70 tot 1,00), lichamelijke gezondheid (SMD = -0,18, 95% CrI: -1,30 tot 0,90) en rolmatig functioneren (SMD = -1,20, 95% CrI: -2,50 tot 0,11). CONCLUSIE: Deze studie suggereert dat korte-termijn aerobe oefening, met of zonder krachttrainingsprogramma's, de QoL verbetert (vooral voor algemene gezondheid) en kankergebonden symptomen verlicht bij DSC-overlevenden, terwijl lange-termijn krachttraining mogelijk negatieve effecten heeft en daarom voorzichtig moet worden toegepast. Deze resultaten geven belangrijk bewijs voor de behandeling van DSC.