Effects of Exercise Training Interventions on Executive Function in Older Adults: A Systematic Review and Meta-Analysis.

ACHTERGROND: Chronische trainingsprogramma's hebben aangetoond positief geassocieerd te zijn met executieve functies (EF) bij oudere volwassenen. Het blijft echter onbekend of het effect van trainingsprogramma's op EF wordt beïnvloed door moderatoren, waaronder het specifieke subdomein van EF, variabelen van trainingsvoorschrift en steekproefkenmerken. DOELSTELLINGEN: Dit systematische en meta-analytische overzicht van gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken (RCT's) onderzocht de effecten van trainingsprogramma's op EF bij oudere volwassenen en onderzocht potentiële moderatoren die de effecten van trainingsprogramma's op EF bepalen. METHODEN: In overeenstemming met de PRISMA-richtlijnen werden de elektronische databases MEDLINE (PubMed) en EMBASE (Scopus) doorzocht van januari 2003 tot november 2019. Alle studies die voor inclusie werden geselecteerd waren peer-reviewed en in het Engels gepubliceerd. Voor inclusie moesten studies bevindingen rapporteren van oudere (> 55 jaar) cognitief normale volwassenen of volwassenen met lichte cognitieve beperking (MCI) die waren gerandomiseerd naar een trainingsprogrammagroep of een controlegroep. Het risico op vertekening in elke studie werd beoordeeld met behulp van het Cochrane risk-of-bias-instrument. Fixed-effects-modellen werden gebruikt om de effecten van trainingsprogramma's en controleomstandigheden op EF, gemeten bij baseline en na interventie, te vergelijken. Daarnaast werden subgroepanalyses uitgevoerd voor drie moderatoren (het specifieke subdomein van EF, variabelen van trainingsvoorschrift en steekproefkenmerken). RESULTATEN: Drieëndertig RCT's werden opgenomen. Over het geheel genomen was trainingsprogramma geassocieerd met een significante kleine verbetering in EF [Q(106) = 260,09, Hedges' g = 0,21; p < 0,01]. De EF-subdomeinmoderator was niet significant [Q(2) = 4,33, p > 0,05], wat aantoont dat de EF-verbetering in reactie op trainingsprogramma duidelijk is voor maten van inhibitie, actualisering en verschuiving. Met betrekking tot variabelen van trainingsvoorschrift werden resultaten significant gemodereerd door trainingfrequentie [Q(1) = 10,86, p < 0,05], wat aantoont dat effectgroottes (ES's) groter waren voor matige frequentie (g = 0,31) vergeleken met lage frequentie trainingsprogramma (g = 0,15). De resultaten toonden ook aan dat het type trainingsprogramma de ES's gemodereerd [Q(4) = 26,18, p < 0,05], wat aantoont dat ES's het grootst waren voor andere vormen van trainingsprogramma (g = 0,44), gevolgd door Tai Chi en yoga (g = 0,38), weerstandstrainingsprogramma (g = 0,22), aerobe trainingsprogramma (g = 0,14) en gecombineerd trainingsprogramma (g = 0,10). Daarnaast toonden de resultaten gemodereerde duur van trainingsprogramma de ES's [Q(2) = 16,64, p < 0,05], wat aantoont dat ES's het grootst waren voor korte duur (g = 0,32), gevolgd door middelmatige duur (g = 0,26) en lange duur (g = 0,09). Geen significant verschil in effecten werd waargenomen als functie van trainingsintensiteit [Q(1) = 2,87 p > 0,05] en sessieduur [Q(2) = 0,21, p > 0,05]. Met betrekking tot steekproefkenmerken werden de resultaten significant gemodereerd door leeftijd [Q(2) = 20,64, p < 0,05], met significante voordelen voor jong-oud (55-65 jaar) (g = 0,30) en midden-oud (66-75 jaar) (g = 0,25), maar geen effect op EF voor oud-oud (meer dan 75 jaar). De resultaten werden ook significant gemodereerd door fysieke fitnessniveaus [Q(1) = 10,80, p < 0,05], wat aantoont dat ES's groter waren voor sedentaire deelnemers (g = 0,33) vergeleken met fysiek fitte deelnemers (g = 0,16). Daarnaast werden resultaten ook significant gemodereerd door cognitieve status [Q(1) = 11,44, p < 0,05], wat aantoont dat ES's groter waren voor deelnemers met cognitief normaal (g = 0,26) vergeleken met diegenen met lichte cognitieve beperking (g = 0,08). Geen significante verschillen in effecten werden waargenomen als functie van geslacht [Q(2) = 5,38, p > 0,05]. CONCLUSIES: Trainingsprogramma toonde een klein gunstig effect op EF bij oudere volwassenen en de omvang van het effect verschilde voor enkele moderatoren.