Effecten van tijdsbeperkt voeden en vasten tijdens ramadan op lichaamsgewicht, lichaamssamenstelling, glucoserespons en insulineresistentie: een systematisch review van gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken.
5 Herhaald bewijs
- Type onderzoek
- meta-analyse of systematische review
- Onderzocht bij
- mensen
- Deelnemers
- niet vermeld in de samenvatting
- Gepubliceerd
- 2022 in Nutrients
- Geciteerd
- 30 times by other research
- Wie betaalde
- Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
- Bron
- PubMed 36432465 · doi 10.3390/nu14224778
Tijdsbeperkter voeding (TRF) en vasten tijdens Ramadan (RF) zijn onlangs in verband gebracht met verschillende gezondheidsresultaten. Het is echter nog niet duidelijk of zij superieur zijn aan bestaande behandelingen op het gebied van glucosemetabolisme, insulinewerkingen insulinegevoeligheid en gewichtsverlies. Deze review heeft als doel de huidige gegevens over de effecten van deze regimes op lichaamsgewicht, lichaamssamenstelling en glycemie samen te vatten. Een elektronische zoekopdracht werd uitgevoerd in de PUBMED- en SCOPUS-databases tot augustus 2022. Vierentwintig records voldeden aan de inclusiematen en werden onderworpen aan een risico-op-vertekening-beoordeling. De belangrijkste uitkomsten waren: (a) TRF kan resulteren in matig gewichtsverlies bij personen met overgewicht/obesitas; wanneer TRF wordt gecombineerd met calorische beperking, is het gewichtsverlies >5% van het initiële lichaamsgewicht, (b) 14 uur vasten kan even effectief zijn als 16 uur op het gebied van gewichtsverlies, en (c) TRF kan leiden tot verbeterde insulinegevoeligheid en glycemische respons/variabiliteit gedurende de dag bij personen met overgewicht/obesitas. Met betrekking tot RF waren slechts twee onderzoeken beschikbaar en daarom werden geen conclusies getrokken. TRF kan een effectieve voedingsbenadering zijn voor gewichtsverlies en de verbetering van glycemische controle en insulinegevoeligheid bij personen met overgewicht/obesitas. Er zijn echter meer langetermijn-, goed ontworpen onderzoeken nodig.