Psychologische en fysiologische inzichten verkennen door digitale fenotypering door de verschillen tussen subjectieve ernst van slapeloosheid en activiteitsgebaseerde objectieve slaapmetingen te analyseren: observationeel cohortonderzoek.

ACHTERGROND: Insomnia is een veel voorkomende slaapstoornis die miljoenen mensen wereldwijd aantast, met aanzienlijke gevolgen voor het dagelijks functioneren en de levenskwaliteit. Hoewel dit traditioneel wordt beoordeeld aan de hand van subjectieve maten zoals de Insomnia Severity Index (ISI), heeft de komst van draagbare technologie continue, objectieve slaapbewaking in natuurlijke omgevingen mogelijk gemaakt. De relatie tussen subjectieve insomnia-ernst en objectieve slaapparameters blijft echter onduidelijk. DOEL: Dit onderzoek heeft tot doel (1) de relatie te onderzoeken tussen subjectieve insomnia-ernst, gemeten aan de hand van ISI-scores, en op activiteit gebaseerde objectieve slaapparameters verkregen via draagbare apparaten; (2) te bepalen of subjectieve waarnemingen van insomnia overeenkomen met objectieve slaapmetingen; en (3) belangrijke psychologische en fysiologische factoren te identificeren die bijdragen aan de ernst van subjectieve insomnia-klachten. METHODEN: In totaal werden 250 deelnemers, zowel personen met als zonder insomnia in de leeftijd van 19-70 jaar, gerekruteerd van maart 2023 tot november 2023. Deelnemers werden ingedeeld op basis van ISI-scores: geen insomnia, mild, matig en ernstig. Gegevensverzameling bestond uit subjectieve beoordelingen via zelf ingevulde vragenlijsten en objectieve metingen met behulp van draagbare apparaten (Fitbit Inspire 3) die slaapparameters, fysieke activiteit en hartslag controleerden. De deelnemers gebruikten ook een smartphone-app voor ecological momentary assessment, waarbij dagelijks alcoholgebruik, caffeïne-inname, oefening en stress werden geregistreerd. Statistische analyses werden gebruikt om groepen op subjectieve en objectieve maten te vergelijken. RESULTATEN: De resultaten wezen uit dat er geen significante verschillen waren in de algemene slaapstructuur (bijvoorbeeld totale slaaptijd, REM-slaaptijd en lichte slaaptijd) tussen de insomnia-groepen (mild, matig en ernstig) zoals geclassificeerd volgens ISI-scores (alle P>.05). Opvallend was dat de groep zonder insomnia langere totale waaktijden en lagere slaapkwaliteit had in vergelijking met de insomnia-groepen. Binnen de insomnia-groepen werden geen significante verschillen waargenomen met betrekking tot slaapstructuur (alle P>.05), wat suggereert dat slaappatronen vergelijkbaar zijn ongeacht de subjectieve insomnia-ernst. Er waren significante verschillen tussen de insomnia-groepen in stressniveaus, disfunctionele opvattingen over slaap en symptomen van het restless leg-syndroom (alle P≤.001), waarbij hogere ernst gerelateerd was aan hogere scores op deze factoren. In tegenstelling tot verwachtingen werden geen significante verschillen waargenomen in caffeïne-inname (P=.42) en alcoholgebruik (P=.07) tussen de groepen. CONCLUSIES: De bevindingen tonen een discrepantie aan tussen subjectieve waarnemingen van insomnia-ernst en op activiteit gebaseerde objectieve slaapparameters, wat suggereert dat factoren buiten slaaptijd en -kwaliteit kunnen bijdragen aan subjectieve slaapklachten. Psychologische factoren, zoals stress, disfunctionele slaapovertuigingen en symptomen van het restless leg-syndroom, blijken een belangrijke rol te spelen in de waarneming van insomnia-ernst. Deze resultaten benadrukken het belang van het in aanmerking nemen van zowel subjectieve als objectieve beoordelingen bij de evaluatie en behandeling van insomnia en suggereren mogelijke richtingen voor gepersonaliseerde behandelingsstrategieën die zowel psychologische als fysiologische aspecten van slaapstoornissen aanpakken. TRIAL REGISTRATION: Clinical Research Information Service KCT0009175; https://cris.nih.go.kr/cris/search/detailSearch.do?seq=26133.