Richtlijnen voor de evaluatie en behandeling van perimenopausale depressie: samenvatting en aanbevelingen.

Er is een nieuw inzicht in de perimenopauze - gedefinieerd als de vroege en late menopauzetransitie-stadia evenals de vroege postmenopauze - als een periode van kwetsbaarheid voor de ontwikkeling van zowel depressieve symptomen als ernstige depressieve stoornissen. Klinische aanbevelingen voor het identificeren, karakteriseren en behandelen van klinische depressie ontbreken echter. Om deze leemte in te vullen, is een deskundigenpanel bijeengeroepen om systematisch de gepubliceerde literatuur door te nemen en richtlijnen te ontwikkelen voor de evaluatie en behandeling van perimenopauzale depressie. De behandelde onderwerpen waren: (1) epidemiologie; (2) klinische presentatie; (3) therapeutische effecten van antidepressiva; (4) effecten van hormonale therapie; en (5) doeltreffendheid van andere therapieën (bijvoorbeeld psychotherapie, lichaamsbeweging en natuurlijke gezondheidsmiddelen). Over het algemeen suggereren bewijzen dat de meeste vrouwen in hun middelbare jaren die tijdens de perimenopauze een ernstige depressieve episode ervaren eerder een depressieve episode hebben meegemaakt. Depressie op middelbare leeftijd presenteert zich met klassieke depressieve symptomen, meestal in combinatie met menopauzesymptomen (bijvoorbeeld vasomotorische symptomen, slaapstoornissen) en psychosociale uitdagingen. Menopauzesymptomen bemoeilijken, treden gelijktijdig op met en overlappen met de presentatie van depressie. De diagnose omvat het identificeren van het menopauzestadium, beoordeling van gelijktijdig optredende psychiatrische en menopauzesymptomen, waardering voor de psychosociale factoren die gebruikelijk zijn op middelbare leeftijd, differentiële diagnoses en het gebruik van gevalideerde screeningsinstrumenten. Bewezen therapeutische opties voor depressie (bijvoorbeeld antidepressiva, psychotherapie) zijn de eerstelijnisbehandelingen voor perimenopauzale depressie. Hoewel estrogentherapie niet is goedgekeurd voor de behandeling van perimenopauzale depressie, zijn er aanwijzingen dat het antidepressieve effecten heeft bij vrouwen in de perimenopauze, vooral bij degenen met gelijktijdig optredende vasomotorische symptomen. Gegevens over estrogeen plus progestine zijn schaars en niet overtuigend.