Hittevloeken en slaapverstoring in een gerandomiseerd onderzoek bij menopauzale vrouwen.

ACHTERGROND: Opvliegers, die veel voorkomen tijdens de menopauze, treffen tot 80% van de westerse vrouwen in de menopauze en zouden bijdragen aan slaapverstoring op middelbare leeftijd. Er zijn echter weinig prospectieve gegevens beschikbaar om de specifieke rol van opvliegers bij het verstoren van de slaap bij vrouwen op middelbare leeftijd te bevestigen, noch om te bevestigen of veranderingen in opvliegers als reactie op klinische therapieën leiden tot verbetering van de slaap. DOEL: Het onderzoeken van de effecten van continue nitroglycerinetherapie op de slaapkwaliteit bij vrouwen in de perimenopauze en postmenopauze met frequente opvliegers (vooraf bepaald secundair eindpunt van de studie) en het onderzoeken van prospectieve associaties tussen opvliegers en slaapverstoring in deze populatie. STUDIEONTWERP: Slaapgegevens werden geanalyseerd uit een gerandomiseerde, dubbelblinde, placebogecontroleerde studie naar continue transdermale nitroglycerinetherapie (NTG) om vasodilatatie gemedieerd door stikstofmonoxide te onderdrukken bij vrouwen in de perimenopauze of postmenopauze met opvliegers. Deelnemers werden gerandomiseerd voor ononderbroken gebruik van transdermaal NTG (0,2-0,6 mg/uur) of placebo gedurende 12 weken. Nachtelijke opvliegers die deelnemers uit hun slaap wakker maakten, werden geëvalueerd met behulp van 7-daagse symptoomdagboeken bij aanvang, na 5 weken en na 12 weken. Slaapverstoring (waakzaamheid na slaapbegin, WASO) werd beoordeeld met behulp van gevalideerde slaapverhalen, en globale slaapkwaliteit werd beoordeeld met de gevalideerde Pittsburgh Sleep Quality Index (PSQI: bereik 0 [best] tot 21 [slechtst]) vragenlijst. Gemengde lineaire modellen onderzochten veranderingen in slaapkwaliteit en verstoring, evenals de sterkte van associaties tussen nachtelijke opvliegerfrequentie en slaapresultaten, over 5 en 12 weken, gecorrigeerd voor basiswaarden, leeftijd, ras en etniciteit. RESULTATEN: Van de 141 deelnemers (70 naar NTG en 71 naar placebo, gemiddelde leeftijd 54,6 [±3,9] jaar) was de gemiddelde basisfrequentie van opvliegers 10,8 (±3,5) per dag, inclusief 2,6 (±1,7) nachtelijke opvliegers die deelnemers wakker maakten. Bij aanvang waren opvliegers de meest gerapporteerde reden voor nachtelijk wakker worden, waarbij 62,6% van de deelnemers aangaf minstens twee keer per nacht wakker te worden door opvliegers. Over 5 en 12 weken daalde de gemiddelde frequentie van nachtelijke opvliegers die opwekking veroorzaakten in beide groepen (NTG: -0,9 episodes/nacht, placebo: -1,0 episodes/nacht). Slaapverstoring gemeten aan de hand van gemiddelde nachtelijke WASO nam ook af (NTG: -10,1 minuten, placebo: -7,3 minuten), en de gemiddelde PSQI-score verbeterde (NTG: -1,3 punten, placebo: -1,2 punten). Er werden geen significante verschillen tussen de groepen in verandering van slaapresultaten gedetecteerd van aanvang tot 5 en 12 weken, inclusief PSQI slaapkwaliteitsscore als vooraf bepaald secundair eindpunt van de studie (P≥.05 voor alles). Grotere verbetering in nachtelijke opvliegerfrequentie over 5 en 12 weken was geassocieerd met grotere verbetering in PSQI slaapkwaliteitsscore (β= -0,30, P=.01) en slaapverstoring weerspiegeld door WASO (β= -1,88, P=.02) in de gecombineerde steekproef. CONCLUSIE: Bij vrouwen in de menopauze in een gerandomiseerde studie naar continue NTG-therapie voor opvliegers waren opvliegers de meest gerapporteerde oorzaak van nachtelijke opwekking. In vergelijking met placebo resulteerde continue NTG-therapie niet in grotere verbeteringen van de slaapkwaliteit van aanvang tot 5 en 12 weken. Echter, op basis van nacht-voor-nacht symptoomdagboeken en vragenlijsten was grotere verbetering in nachtelijke opvliegerfrequentie in beide groepen geassocieerd met grotere verbetering in slaapkwaliteit en verstoring.