Hitteopvliegingen, coronaire hartziekte en hormonale vervangingstherapie bij postmenopauzale vrouwen.

DOEL: Het doel van deze studie was het onderzoeken van interacties tussen hete opvliegers, estrogeen plus progestageen therapie (EPT) en coronaire hartziekte (CHD) gebeurtenissen bij postmenopauzale vrouwen met CHD. METHODEN: We analyseerden gegevens uit de Heart and Estrogen/Progestin Replacement Study, een gerandomiseerde, placebogecontroleerde studie met 0,625 mg geconjugeerde paardenestrogenen plus 2,5 mg medroxyprogesteronacetaat bij 2.763 postmenopauzale vrouwen met CHD. Hete opvliegers werden bij aanvang beoordeeld met zelfrapportagevragenlijsten; vrouwen die hinderlijke hete opvliegers "soms" tot "altijd" rapporteerden, werden geacht klinisch significante opvliegers te hebben. Cox-regressiemodellen werden gebruikt om het effect van EPT op het risico van CHD-gebeurtenissen te onderzoeken bij vrouwen met en zonder significante opvliegers bij aanvang. RESULTATEN: De gemiddelde leeftijd van deelnemers was 66,7 ± 6,8 jaar, en 89% (n = 2.448) waren blank. Zestien procent (n = 434) van de deelnemers rapporteerden klinisch significante hete opvliegers bij aanvang. Bij vrouwen met opvliegers bij aanvang, verhoogde EPT het risico op CHD-gebeurtenissen negen keer in het eerste jaar vergeleken met placebo (hazard ratio = 9,01; 95% CI, 1,15-70,35); bij vrouwen zonder opvliegers bij aanvang, had de behandeling geen significant effect op het risico op CHD-gebeurtenissen in het eerste jaar (hazard ratio = 1,32; 95% CI, 0,86-2,03; P = 0,07 voor interactie van hete opvliegers met behandeling). De trend naar verschillende effecten van EPT op het risico voor CHD bij vrouwen met en zonder opvliegers bij aanvang bleef niet bestaan na het eerste jaar van behandeling. CONCLUSIES: Bij oudere postmenopauzale vrouwen met CHD kan EPT het risico op CHD-gebeurtenissen aanzienlijk verhogen in het eerste jaar van behandeling bij vrouwen met klinisch significante hete opvliegers, maar niet bij vrouwen zonder hete opvliegers.