Longitudinale veranderingen in menopauzale symptomen bij vrouwen gerandomiseerd naar laafdosering orale geconjugeerde oestrogenen of transdermaal oestradiol plus gemicroniseerd progesteron versus placebo: de Kronos Early Estrogen Prevention Study.

DOELSTELLING: Het doel van deze studie was het vergelijken van de werkzaamheid van twee vormen van menopauzale hormoontherapie bij het verlichten van vasomotore symptomen, slapeloosheid en prikkelbaarheid bij vrouwen in de vroege postmenopauzale periode gedurende 4 jaar. METHODEN: Een totaal van 727 vrouwen, tussen 42 en 58 jaar oud, binnen 3 jaar na hun laatste menstruatie, werden gerandomiseerd om oraal geconjugeerde oestrogenen (o-CEE) 0,45 mg (n = 230) of transdermaal oestradiol (t-E2) 50 μg (n = 225; beide met gemicronialiseerde progesteron 200 mg gedurende 12 dagen per maand) of placebo's (PBO; n = 275) te ontvangen. Menopauzale symptomen werden geregistreerd bij screening en op 6, 12, 24, 36 en 48 maanden na randomisatie. Verschillen in proporties vrouwen met symptomen op baseline en op elk vervolgmoment werden per behandelingsgroep vergeleken met behulp van exacte χ-toetsen in een intention-to-treat analyse. Verschillen in behandelingseffect naar etniciteit/ras en lichaamsmassamindex werden getoetst met gegeneraliseerde lineaire mixed effects modellen. RESULTATEN: Matige tot ernstige opvliegers (van 44% bij baseline tot 28,3% voor PBO, 7,4% voor t-E2 en 4,2% voor o-CEE) en nachtelijke zweetaanvallen (van 35% bij baseline tot 19% voor PBO, 5,3% voor t-E2 en 4,7% voor o-CEE) werden binnen 6 maanden significant verminderd bij vrouwen die waren gerandomiseerd voor actieve hormonale behandeling in vergelijking met PBO (P < 0,001 voor beide symptomen), zonder significante verschillen tussen de actieve behandelingsgroepen. Slapeloosheid en prikkelbaarheid namen af van baseline tot 6 maanden na randomisatie in alle groepen. Er was een intermitterende vermindering van slapeloosheid in beide actieve behandelingsgroepen versus PBO, waarbij o-CEE effectiever was dan PBO op 36 en 48 maanden (P = 0,002 en 0,05) en t-E2 effectiever was dan PBO op 48 maanden (P = 0,004). Geen van beide hormonale behandelingen had een significant effect op prikkelbaarheid in vergelijking met PBO. Symptoomverlichting voor actieve behandeling versus PBO werd niet significant beïnvloed door lichaamsmassamindex of etniciteit/ras. CONCLUSIES: Recent postmenopauzale vrouwen hadden vergelijkbare en aanzienlijke afnames van opvliegers en nachtelijke zweetaanvallen met lagere dan conventionele doseringen van oraal of transdermaal oestrogeen. Deze afnames bleven 4 jaar lang behouden. Slapeloosheid was intermitterend verminderd in vergelijking met PBO voor beide hormonale behandelingsschema's.