wat is eigenlijk bewezen over het vrouwelijk lichaam na veertig

Langer gezond leven

Prevalentie van de cardiovasculaire gezondheidsstatus bij volwassenen: Een systematisch review en meta-analyse.

5 Herhaald bewijs

Hoe zwaar dit weegt: verschillende onderzoeken bij mensen, gecombineerd — het sterkste bewijs dat er is.
Type onderzoek
meta-analyse of systematische review
Onderzocht bij
mensen
Deelnemers
niet vermeld in de samenvatting
Gepubliceerd
2019 in Nutrition, metabolism, and cardiovascular diseases : NMCD
Geciteerd
30 times by other research
Wie betaalde
Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
Bron
PubMed 30360955 · doi 10.1016/j.numecd.2018.08.002
De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.
Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

ACHTERGROND EN DOELSTELLING: De American Heart Association heeft zeven cardivasculaire gezondheidsmetrieken (CVH) uitgestippeld, waaronder roken, body mass index, fysieke activiteit, voedingspatroon, totaal cholesterol en nuchtere plasmaglucose, om de CVH-status te definiëren en te controleren. Ons onderzoek was gericht op het evalueren van de globale CVH bij volwassenen. METHODEN EN RESULTATEN: We zochten in PubMed, Embase, Cochrane Central Register of Controlled Trials en referentielijsten van relevante artikelen naar studies gepubliceerd tussen 1 januari 2010 en 30 juni 2018. Geïncludeerde studies moesten de proporties van ideale status voor de zeven CVH-metrieken rapporteren en/of de prevalentie van algemeen slechte (met 0-2 ideale metrieken) of ideale (met 5-7 ideale metrieken) CVH-status bij volwassenen aanleveren. 88 artikelen werden geïdentificeerd: 75 voor de prevalentie van ideale CVH-metrieken, 58 voor de proportie van algemeen slechte CVH-status en 55 voor de proportie van algemeen ideale CVH-status. Roken had de hoogste prevalentie van ideale status (69,1%) terwijl voedingspatroon het laagste had (12,1%). 32,2% en 19,6% van de deelnemers hadden respectievelijk algemeen slechte en ideale CVH. Vrouwen en jonge volwassenen hadden betere CVH-status in vergelijking met mannen en ouderen. Er waren regionale variaties in ideale CVH-metrieken en algemene CVH-status. De algemene CVH-status was in de loop van de studie verbeterd. CONCLUSIE: De prevalentie van ideale status was laag voor sommige metrieken, zoals voedingspatroon, en de algemene CVH-status was nog steeds onbevredigend. We moeten de CVH-status blijven meten en levensstijaanpassingen uitvoeren om de CVH-status in de hele bevolking te verbeteren.