Spironolacton als monotherapie voor langdurige behandeling van behaard patiënten.

3 Klein onderzoek bij mensen

Hoe zwaar dit weegt: onderzoek bij mensen, maar klein of zonder controlegroep.

Type onderzoek: gecontroleerde studie
Onderzocht bij: mensen
Deelnemers: 23
Gepubliceerd: 2000 in Clinical Endocrinology
Geciteerd: 18 keer door ander onderzoek
Wie betaalde: Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
Bron: PubMed 10792338 · doi 10.1046/j.1365-2265.2000.00982.x

De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.

Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

DOEL: Het androgeen-onderdrukkende effect van spironolacton beoordelen en het gebruik van dit middel als monotherapie in de langdurige behandeling van hariges patiënten met polycysteus ovarium syndroom (PCOS) of idiopatische hirsutisme (IH). Standaard cyproteronacetaat (CPA)-behandeling werd gebruikt om de resultaten met spironolacton te evalueren. DESIGN: Prospectief gerandomiseerd onderzoek. PATIËNTEN: Zesenveertig hariges vrouwen werden willekeurig in twee groepen verdeeld, gestratificeerd voor polycysteus ovarium syndroom. Gedurende 12 maanden ontving groep 1 (21 patiënten, 10 PCOS) alleen spironolacton (200 mg/dag). Groep 2 (23 patiënten, negen PCOS) ontving CPA (50 mg/dag) met ethinylöstradiol (35 microgram/dag). METINGEN: Ferriman-Gallwey klinische score voor hirsutisme en serum testosteron, androstenedion en LH-niveaus. RESULTATEN: Bij IH-patiënten regredeerde hirsutisme even sterk met spironolacton (21 +/- 2-14.5 +/- 2) en CPA (23 +/- 2-13 +/- 2). Bij PCOS-patiënten was de gemiddelde score voor hirsutisme na 12 maanden significant lager met CPA (12 +/- 1) dan met spironolacton (16 +/- 1). Testosteronniveaus veranderden niet met spironolacton; met CPA daalde het vanaf baseline bij PCOS-patiënten (47% en 51%, 6 en 12 maanden) en IH-patiënten (31% en 30%). Androstenedion-niveaus daalden ook vanaf baseline bij CPA-behandelde PCOS-patiënten (38% en 39%, 6 en 12 maanden). Androgeen-niveaus verschilden significant tussen de groepen na 6 en 12 maanden. LH-niveaus daalden met CPA (72%) maar niet met spironolacton. CONCLUSIE: Onze resultaten suggereren dat spironolacton gebruikt als monotherapie even effectief is als cyproteronacetaat gecombineerd met östradiol voor langdurige behandeling van patiënten met idiopatische hirsutisme. Bij PCOS-patiënten is spironolacton nog steeds effectief voor het verminderen van hirsutisme; echter, voor de behandeling van de hormonale of metabole verschijnselen geassocieerd met PCOS, kan het nodig zijn om spironolacton te combineren met een antigonadotrope agent of een middel dat de perifere insulinegevoeligheid verbetert.