[Miltpeptiden voor klimakterische klachten. Vergelijking van ovariumstimulatie met transdermale estradioolsubstitutie].

256 vrouwen in de leeftijd van 45 tot 60 jaar met klimakterische klachten namen deel aan een open gerandomiseerde klinische studie waarin spleno-peptiden (SPS 1187, Solcosplen) werden vergeleken met transdermale oestrogeensubstitutie (CAS 50-28-2, E2) (4 mg) met betrekking tot werkzaamheid en verdraagbaarheid. Het primaire criterium, gedefinieerd als de Kupperman-index, en de veiligheidparameter van de geneesmiddelen werden geschat voor en na 1, 4 en 8 weken therapie. In de pre-, peri- en vroege postmenopauze waren de resultaten van behandeling met de spleno-peptiden vergelijkbaar met die van transdermale E2-substitutie (4 mg). Voorbehandeling met oestrogenen verslechterde de behandelingsresultaten aanzienlijk. Hoewel de menopauzale status (in de meeste gevallen < 3 jaar) de resultaten niet wezenlijk beïnvloedde, wordt verwacht dat de werkzaamheid van SPS 1187 2 tot 3 jaar na de menopauze afneemt. Daarom moet SPS 1187 alleen in de pre-, peri- en vroege postmenopauze worden gebruikt. De verdraagbaarheid van SPS 1187 bleek aanzienlijk beter te zijn dan die van de E2-pleister. Met betrekking tot de geclaimde indicatie, dat wil zeggen klimakterische klachten in de pre-, peri- en vroege postmenopauze, toont SPS 1187 met een equivalente werkzaamheid in vergelijking met die van de E2-pleister een betere verdraagbaarheid (totale groepen) en een beter risico-batenverhouding.