De vergelijkende doeltreffendheid en veiligheid van insomniamiddelen: Een systematisch overzicht en netwerkmetaanalyse van 153 gerandomiseerde onderzoeken.

ACHTERGROND: Farmacologische behandeling is gebruikelijk in de praktijk en wordt veel gebruikt voor de behandeling van insomnia. Er is echter nog steeds onvoldoende bewijs dat de relatieve effectiviteit, veiligheid en zekerheid van bewijs tussen geneesmiddelklassen en individuele geneesmiddelen voor insomnia vergelijkt. Deze studie had tot doel de relatieve effectiviteit, veiligheid en draagbaarheid van geneesmiddelen voor insomnia vast te stellen. METHODEN: In deze systematische review en netwerk meta-analyse hebben we systematisch PubMed, Embase, Cochrane Central Register of Controlled Trials, PsycINFO en ClinicalTrials.gov doorzocht, van het begin tot 10 januari 2022, om gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken te identificeren die slaapmiddelen met placebo of een actieve comparator vergeleken bij volwassenen met insomnia. We voerden random-effects frequentistische netwerk meta-analyses uit om het bewijs samen te vatten en gebruikten de GRADE-benadering (Grading of Recommendations Assessment, Development, and Evaluation) om de zekerheid te beoordelen, interventies in te delen en de bevindingen uit te werken. RESULTATEN: In totaal voldeden 148 artikelen aan onze geschiktheidscriteria; deze omvatten 153 onderzoeken met 46.412 deelnemers en evalueerden 36 individuele geneesmiddelen uit acht geneesmiddelklassen. Vergeleken met placebo werden zowel subjectief als objectief gemeten totale slaaptijd significant verbeterd met niet-benzodiazepines (subjectief: gemiddelde verschil [MD] 25,07, 95% betrouwbaarheidsinterval [BI] 15,49-34,64, lage zekerheid; objectief: MD 22,34, 95% BI 7,64-37,05, hoge zekerheid), antidepressiva (subjectief: MD 54,40, 95% BI 34,96-75,83, lage zekerheid; objectief: MD 35,64, 95% BI 13,05-58,24, hoge zekerheid) en orexine receptorantagonisten (subjectief: MD 21,62, 95% BI 0,84-42,40, hoge zekerheid; objectief: MD 31,81, 95% BI 2,66-60,95, hoge zekerheid); waarvan doxepine, almorexant, suvorexant en lemborexant onder de relatief effectieve geneesmiddelen vielen met relatief goede draagbaarheid en lagere risico's op bijwerkingen. Zowel subjectief als objectief gemeten inslaaplatentie werden significant verkort met niet-benzodiazepines (subjectief: MD - 10,12, 95% BI - 13,84 tot - 6,40, matige zekerheid; objectief: MD - 12,11, 95% BI - 19,31 tot - 4,90, matige zekerheid) en melatonine receptoragonisten (subjectief: MD - 7,73, 95% BI - 15,21 tot - 0,26, hoge zekerheid; objectief: MD - 7,04, 95% BI - 12,12 tot - 1,95, matige zekerheid); in het bijzonder was zopicloon een van de meest effectieve geneesmiddelen met een lager risico op bijwerkingen maar slechtere draagbaarheid. Niet-benzodiazepines konden zowel subjectief als objectief gemeten waaktijd na inslapen significant verminderen (subjectief: MD - 16,67, 95% BI - 21,79 tot - 11,56, matige zekerheid; objectief: MD - 13,92, 95% BI - 22,71 tot - 5,14, matige zekerheid). CONCLUSIES: Niet-benzodiazepines verbeteren waarschijnlijk totale slaaptijd, inslaaplatentie en waaktijd na inslapen. Andere geneesmiddelklassen voor insomnia en individuele geneesmiddelen toonden ook potentiële voordelen in het verbeteren van insomnia-symptomen. De keuze voor slaapmiddelen moet echter gebaseerd zijn op het fenotype van insomnia dat wordt gepresenteerd, evenals de veiligheid en draagbaarheid van elk geneesmiddel. Protocolregistratie PROSPERO (CRD42019138790).