Het effect van niet-farmacologische slaapinterventies op glycemische maten bij volwassenen met slaapstoornissen en gedragingen: Een systematisch review en meta-analyse.

ACHTERGROND: Slaapinsufficiëntie is bekend om een negatieve invloed te hebben op glucosemetabolisme. Daarom is er belangstelling voor het bepalen van de impact van slaapverbetering op glucosemetabolisme. We voerden een meta-analyse uit van onderzoeken die gericht waren op slaapverbetering met behulp van cognitieve gedragstherapie voor insomnia (CBT-I) en/of slaapmygiëne of slaapverlenging op glucosemetabolisme. METHODEN: Zoekopdrachten werden uitgevoerd in MEDLINE, EMBASE, CINAHL en Cochrane. We includeerden onderzoeken met volwassenen≥18 jaar, een slaapinterventie en glycemische metingen. De samengevoegde gemiddelde verschillen werden berekend met de inverse-variantiemethode. RESULTATEN: 24 onderzoeken (15 CBT-I en/of slaapmygiëne; 9 slaapverlenging) werden geïncludeerd. Meta-analyse van 12 onderzoeken (n = 2.044) van CBT-I en/of slaapmygiëne toonden een significante verlaging van HbA1c van 0,27% (95% BI 0,07, 0,47, I2 74%, p = 0,008) in vergelijking met controle. Bij T2DM (n = 1.911; 9 onderzoeken) was de HbA1c-niveaudaling 0,43% (0,19, 0,67, I2 59%, p = 0,0004). Er waren geen significante veranderingen in nuchtere-bloedglucoseanalyses noch in enige slaapverlengingsinterventie. Voor kwaliteitsbeoordeling hadden slechts 9 onderzoeken een laag risico. CONCLUSIES: Het gebruik van CBT-I en/of slaapmygiëne-interventies leidde tot significante verlagingen van HbA1c-niveaus, die klinisch betekenisvol waren bij T2DM. Het aanpakken van slaapinsufficiëntie zou een integraal onderdeel van diabeteszorg moeten zijn. REGISTRATIE: PROSPERO-identificatienummer: CRD42022376606.