Het effect van eencomponentige slaaprestrrictietrerapie op depressieve symptomen: Een systematische review en meta-analyse.

Slaapbeperkingstherapie is een gedragscomponent binnen cognitieve gedragstherapie voor insomnia en is een effectieve standalone behandeling voor insomnia, maar het effect ervan op depressieve symptomen blijft onduidelijk. Dit review had tot doel het effect van enkelvoudige slaapbeperkingstherapie op depressieve symptomen ten opzichte van een controle-interventie samen te vatten en te evalueren. We hebben elektronische databases en aan slaap gerelateerde tijdschriften doorzocht naar gerandomiseerde gecontroleerde trials en niet-gecontroleerde klinische trials, gepubliceerd van 1 januari 1986 tot 19 augustus 2023, die slaapbeperkingstherapie toedienden aan volwassenen met insomnia. Random-effects meta-analyse van gestandaardiseerde gemiddelde verschillen en Cochrane-beoordeling van risico op bias werden uitgevoerd op gerandomiseerde gecontroleerde trials, terwijl niet-gecontroleerde klinische trials narratief werden besproken. De meta-analyse werd vooraf geregistreerd op PROSPERO (ID: CRD42020191803). We identificeerden zeven gerandomiseerde gecontroleerde trials (N = 1102) en twee niet-gecontroleerde klinische trials (N = 22). De bevindingen suggereren dat slaapbeperkingstherapie is geassocieerd met een gemiddeld effect voor verbetering van depressieve symptomen na behandeling (N c = 6, g = -0,45 [95% betrouwbaarheidsinterval = -0,70 tot -0,21], p < 0,001) en een klein effect bij vervolgmeting (N c = 4, g = -0,31 [95% betrouwbaarheidsinterval = -0,45 tot -0,16], p < 0,001). Vijf van de zeven geïncludeerde gerandomiseerde gecontroleerde trials werden beoordeeld als een hoog risico op bias. Standalone slaapbeperkingstherapie blijkt werkzaam te zijn voor het verbeteren van depressieve symptomen na behandeling en vervolgmeting. Echter, conclusies zijn voorzichtig vanwege het klein aantal trials en omdat geen van de trials werd uitgevoerd in een populatie met klinisch gedefinieerde depressie. Grootschalige trials zijn nodig om het effect van slaapbeperkingstherapie te testen bij patiënten met depressie en insomnia. De bevindingen benadrukken ook de noodzaak om de standaardisatie en rapportage van slaapbeperkingstherapieprocedures te verbeteren en studies op te zetten met meer rigoureuze controlegroepen om mogelijke bias te verminderen.