De impact van cognitieve gedragstherapie voor insomnia op cognitieve prestaties en amyloïd-bèta bij ouderen: een gerandomiseerde gecontroleerde studie.

INTRODUCTIE: Slapeloosheid is geassocieerd met een verhoogd risico op de ziekte van Alzheimer (AD). Het is onbekend hoe cognitieve gedragstherapie voor slapeloosheid (CBT-I) twee kenmerken van AD-progressie beïnvloedt, cognitieve prestaties en bèta-amloid (Aβ)-belasting. METHODEN: Cognitief normale oudere volwassenen met symptomen van slapeloosheid werden willekeurig ingedeeld in CBT-I-behandeling (n = 100) of controlegroepen (n = 100). Cognitieve prestaties werden beoordeeld bij aanvang, na 6 weken en na 1 jaar (1 jaar). Aβ-belasting werd beoordeeld in een substeekproef (n = 50). RESULTATEN: Er werden geen verschillen waargenomen tussen groepen in verandering in cognitieve prestaties, inclusief verwerkingssnelheid (gemiddeld verschil, 0,017; 95% betrouwbaarheidsinterval [BI], -0,1036 tot 0,1376; p = 0,78), executieve functies (-0,0881; 95% BI, -0,2945 tot 0,1182; p = 0,40) en geheugen (0,4068; 95% BI, -2,3965 tot 3,2101; p = 0,77). Er werden geen groepsverschillen waargenomen in Aβ-depositie. DISCUSSIE: CBT-I verbeterde cognitieve prestaties of Aβ-depositie niet binnen een jaar. Langere vervolgobservatie is nodig om de mogelijke impact van CBT-I op AD-risico te begrijpen. REGISTRATIE KLINISCHE PROEF: De studie werd geregistreerd op clinicaltrials.gov (NCT03954210) op 5/17/2019.