The relationship between abdominal fat and sleep quality after combined exercise in patients with type 2 diabetes mellitus.

ACHTERGROND: Lichaamsbeweging biedt mogelijkheden als niet-farmacologische interventie ter verbetering van de slaapkwaliteit. Dit onderzoek onderzocht daarom de mogelijke relatie tussen buikvet en slaapkwaliteit na gecombineerde training bij patiënten met T2DM (Type 2 diabetes mellitus). MATERIAAL EN METHODEN: In totaal werden 100 volwassenen met T2DM (52 vrouwen, 48 mannen), in de leeftijd van 55-75 jaar, die voldoende actief en fysiek fit waren, in de studie opgenomen en willekeurig verdeeld in vier groepen: een controlegroep, een AEX-groep (aerobe training), een REX-groep (krachttraining) en een COMB-groep (gecombineerde training). Slaapmonitoringrapporten van patiënten werden verzameld met behulp van een slimme armband. Na 12 weken interventie werden de totale Pittsburgh Sleep Quality Index (PSQI)-score, totale slaaptijd, slaapefficiëntie, tijd tot herhaalde wakeringen, BMI (body mass index), FBG (nuchtere bloedglucose), HOMA-IR (insulineresistentie-index), HbA1c (geglyceerd hemoglobine), VAT (visceaal vetweefsel), SAT (subcutaan vetweefsel) en LBM (vetvrije lichaammassa) tussen de vier groepen vergeleken. RESULTATEN: Alle trainingsprogramma's verbeterden de PSQI-score bij patiënten met type 2 diabetes. COMB is het enige trainingsschema dat de objectieve slaapkwaliteit en -hoeveelheid verbetert, waaronder totale slaaptijd, slaapefficiëntie en waaktijd na slaaponset. CONCLUSIE: Een alomvattend trainingsprogramma ter vermindering van buikvet kan voordelen opleveren voor metabolische gezondheid en slaapgezondheid bij mensen met type 2 diabetes.