Behandeling en middelengebruik voor menopauzesymptomen in de Verenigde Staten: Een retrospectief overzicht van real-world evidence uit elektronische patiëntendossiers in de Verenigde Staten.

DOEL: Het doel van deze studie was het genereren van real-world evidence met documentatie van het gebruik van receptplicht- en niet-receptplichttherapieën geregistreerd door zorgverleners voor vrouwen met vasomotore symptomen (VMS) geassocieerd met menopauze. METHODEN: Deze niet-interventiestudies, retrospectieve, observationele cohortonderzoek gebruikte gegevens uit medische dossiers van Amerikaanse patiënten. Deelnemende zorgverleners waren gynaecologen, internisten/huisartsen of geavanceerde praktijkmedewerkers die doorgaans minstens drie of meer vrouwen per week zagen met menopauzale symptomen en die in staat waren geschikte medische dossiers te identificeren; zorgverleners werden geworven uit directories van plaatselijke medische verenigingen en uit vermeldingen van eerder uitgevoerd onderzoek. Geschikte vrouwen werden gezien tussen januari 2016 en december 2019, waren 40 tot 60 jaar oud en meldden dat zij minstens twee keer binnen 24 uur last hadden van hinderlijke hittevloeiingen. RESULTATEN: Een totaal van 283 zorgverleners verstrekte gegevens voor 1.016 vrouwen. De meest voorkomende symptomen bij eerste presentatie waren hittevloeiingen (91,2%), slaapproblemen (49,9%) en vaginale droogte (47,0%). Voor minstens één therapie voor menopauzale symptomen was documentatie voorhanden voor 883 vrouwen (86,9%), en voor 611 (60,1%) was documentatie van receptplicht medicatie voorhanden, het meest hormonentherapie (70,4%). Bijna 40% van de vrouwen hadden geen receptplicht medicatie gedocumenteerd, en ongeveer 13% hadden geen therapie gedocumenteerd. Ondanks dat zij hinderlijke menopauzale symptomen ervoeren, vertraagden ongeveer 50% van de vrouwen het zoeken van zorg meer dan 6 maanden. Vrouwen hadden gemiddeld 2,1 (SD, 2,0) spreekuurbezoeken met betrekking tot menopauze van initiële presentatie tot afronding van de beoordeling, en het gebruik van gezondheidsbestanden varieerde niet naar behandelingstatus. Subgroepanalyses gaven nominale verschillen aan in het behandelingsgebruik in etnische groepen en variërende voorschrijfpatronen voor menopauzale symptomen per type praktijk en Amerikaanse regio. CONCLUSIES: Een groot deel van de vrouwen met VMS blijft onbehandeld, zelfs wanneer zij hinderlijke symptomen van menopauze ervaren. Verbeterd beheer van VMS is nodig om effectief en veilig verlichting van de symptomen te bieden.