wat is eigenlijk bewezen over het vrouwelijk lichaam na veertig

Langer gezond leven

Gebruik en effectiviteit van gedragseconomie in interventies voor leefstijlrisicofactoren van niet-overdraagbare ziekten: een systematisch overzicht met beleidsimplicaties.

5 Herhaald bewijs

Hoe zwaar dit weegt: verschillende onderzoeken bij mensen, gecombineerd — het sterkste bewijs dat er is.
Type onderzoek
meta-analyse of systematische review
Onderzocht bij
mensen
Deelnemers
117
Gepubliceerd
2018 in Perspectives in public health
Geciteerd
21 keer aangehaald door ander onderzoek
Wie betaalde
Openbaar gefinancierd, voor zover werd verklaard.
Bron
PubMed 28715989 · doi 10.1177/1757913917720233
De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.
Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

DOEL: Er is beperkt bewijs over welke strategieën uit de gedragseconomie effectief zijn en kunnen worden gebruikt om het beleid voor niet-overdraagbare ziekten (NOZ) in de volksgezondheid in te richten, dat gericht is op het verminderen van overeten, excessief alcoholgebruik, roken en lichamelijke inactiviteit. Het doel van dit literatuuronderzoek is het bewijs te onderzoeken over het gebruik en de effectiviteit van inzichten uit de gedragseconomie voor het verminderen van leefstijlrisicofactoren voor NOZ. METHODEN: Medline, Embase, PsycINFO en EconLit werden doorzocht op studies gepubliceerd tussen januari 2002 en juli 2016 die empirisch, niet-farmacologisch interventiënd onderzoek rapporteerden, gericht op het verminderen van ten minste één leefstijlrisicofactor voor NOZ door gebruikmaking van een gedragseconomisch perspectief. RESULTATEN: We includeerden 117 studies in het onderzoek; 67 studies hadden een laag risico op vertekening en werden geclassificeerd als sterk of zeer sterk, 37 waren matig en 13 waren zwak. We groepeerden studies naar NOZ-risicofactoren en voerden een narratieve synthese uit. De meest gebruikte principes uit de gedragseconomie waren prikkels, framing en keuzearchitectuur. We vonden niet-overtuigend bewijs over het succes van strategieën uit de gedragseconomie voor het verminderen van alcoholconsumptie, maar we identificeerden verschillende strategieën met implicaties op beleidsniveau die kunnen worden gebruikt om roken te verminderen, voeding te verbeteren en lichamelijke activiteit te bevorderen. CONCLUSIE: De meeste studies gericht op tabaksgebruik, niveaus van lichamelijke activiteit en eetgedrag vanuit een gedragseconomisch perspectief hadden veelbelovende resultaten met mogelijke gevolgen voor het beleid rond NOZ-gezondheid. We bevelen aan dat toekomstige studies in real-life settings en op grote steekproeven uit diverse populaties worden uitgevoerd.